بررسی تأثیر استفاده از شیوه واقعیت مجازی بر میزان یادگیری عملکرد بخیه زدن در دانشجویان اتاق عمل

تعیین تأثیر استفاده از شیوه واقعیت مجازی بر میزان یادگیری عملکرد بخیه زدن در دانشجویان اتاق عمل

در این کارآزمایی بالینی 64 دانشجوی کارشناسی اتاق عمل به طور تصادفی انتخاب می شوند. شرکت کنندگان به روش تصادفی سازی بر اساس جدول اعداد تصادفی، به دو گروه به صورت گروه های موازی و کور نشده تقسیم می شوند.

این مطالعه بر روی دانشجویان کارشناسی اتاق عمل در دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام خواهد شد. روش نمونه گیری در ابتدا به صورت در دسترس (آسان) و سپس به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه آموزش سنتی و واقعیت مجازی که از عینک مجازی استفاده می کنند، قرار می گیرند. سپس در گروه واقعیت مجازی، آموزشی به صورت مشاهده فیلم سه بعدی با استفاده از عینک مجازی انجام می شود و در گروه سنتی، محقق مهارت بخیه زدن را روی ماکت و یا مولاژ به صورت پراتیک و عملی آموزش می دهد. سپس عملکرد بخیه زدن در دو گروه مورد ارزیابی قرار می گیرد.

شرایط ورود شامل: تمامی شرکت کنندگان شامل دانشجویان اتاق عمل ورودی 1397 باشند، رضایت آگاهانه از شرکت در طرح داشته باشند، دانشجویان حداقل تجربه عملکرد بخیه زدن در محیط کارآموزی را نداشته باشند و معیارهای عدم ورود به مطالعه شامل: در جلسه آموزش حضور نیابند، در جلسه امتحان و آزمون مربوطه شرکت نکند.

گروه سنتی: در طی یک جلسه آموزش برای گروه سنتی به مدت 1 ساعت در کلاس مهارت های بالینی به آنها آموزش 4 نوع بخیه زدن (ساده، ممتد، زیر جلدی، قفل شونده) روی ماکت و یا مولاژ به صورت پراتیک و عملی داده می شود. گروه واقعیت مجازی: این 4 نوع بخیه که توسط پژوهشگر در اتاق پراتیک (کلاس مهارتهای بالینی) به صورت جداگانه بر روی برش 10 سانتی متری انجام داده و به صورت فیلمی که توسط دوربین پانورامیک تهیه شده و با نرم افزار مخصوص کامپیوتری پردازش می شود در اختیار دانشجویان قرار داده و آنها می توانند با استفاده از عینک مجازی مشاهده نمایند.

در این مطالعه میزان یادگیری عملکرد بخیه زدن در دو گروه مورد بررسی قرار می گیرد.

تصادفی سازی ساده