بررسي تاثير اشعه مادون قرمز بر ترميم زخم اندامهاي انتهايي بيماران ديابتي

زخم پاي ديابتي يك مشكل شايع در همه جهان مي باشد كه سلامتي هزاران نفر را به خطر مي اندازد و در صورتي كه به خوبي درمان نشود،مي تواند مشكلات جبران ناپذيري را براي بيمار ايجاد نمايد. اين مطالعه،با هدف مقايسه اثر درماني اشعه مادون قرمز بر بهبود زخم پاي ديابتي انجام شد. روش كار:اين پژوهش يك كار آزمايي باليني است كه بر روي بيماران بستري در بيمارستان دكترگنجويان دزفول انجام شد.نمونه گيري مبتني بر هدف بوده ودر آن50 بيمار مبتلا به زخم پاي ديابتي درجه 1 و 2 بر اساس مقياس وگنر انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه مساوي تقسيم شدند كه يك گروه با مراقبت روتين بخش وگروه ديگر علاوه بر مراقبت روتين بعد از شستشو زخم بيمار، از فاصله 30 سانتي متري به صورت عمود بوسيله مولد لامپي 250 واتي مادون قرمز به مدت 20 دقيقه تحت تابش قرار گرفت.دو گروه از نظر سن،جنس،شاخص توده بدني،محل زخم، ،درجه زخم همگن شدند.درهر دو گروه زخم در هفته صفر،اول،دوم،سوم، وچهارم بويسله چك ليست استاندارد بررسي شد كه پارامترهاي مورد بررسي عبارتند از:درجه زخم،رنگ زخم،بافتهاي اطراف زخم وميزان ترشحات زخم. وضعيت زخم بر اساس جمع امتياز اين چهار پارامتر تعيين شد كه بصورت بهبود كامل،بهبود نسبي،عدم بهبود وبدتر شدن زخم تعريف شد.

شخصي