بررسی تاثیر میدازولام در پیشگیری از سردرد بعد از دورال پانکچر

هدف از این مطالعه تاثیر میدازولام در کاهش بروز سردرد پس از دورال پانکچر و کاهش شدت سردرد پس از دورال پانکچر و کاهش طول مدت آن می باشد.

این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده یک سوکور بر روی120 بیمار با رده سنی سن 18 تا 60 سال کاندید انجام پونکسیون دورال تشخیصی انجام گردید.

این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده یک سوکور بر روی120 بیمار با رده سنی سن 18 تا 60 سال کاندید انجام پونکسیون دورال تشخیصی مراجعه کننده به بیمارستان گلستان اهوازانجام گردید. بیماران به روش تصادفی سازی بلوکی به دو گروه مساوی مداخله و کنترل(60 =تعداد) تقسیم شدند و بیماران دو گروه از نحوه گروه بندی اطلاع نداشتند. به گروه مداخله ۳میلی گرم میدازولام 5 دقیقه قبل از انجام پونکسیون دورال به صورت وریدی و به گروه کنترل نرمال سالین به عنوان پلاسبو تزریق شد. بیماران دو گروه با لیدوکایین بیحس شده و پونکسیون دورال با سوزن کینکه شماره 20 در شرایط استریل و در حالت خوابیده به پهلو انجام گردید. بیماران هر دو گروه از نظر بروز، زمان شروع، شدت و طول مدت سردرد ارزیابی و با یکدیگر مقایسه شدند. شدت سردرد با استفاده از معیار مقیاس آنالوگ بصری اندازه گیری شد.

معیارهای ورود به مطالعه: 18-60 سال انجام پونکسیون دورال تشخیصی به هر علتی معیارهای عدم درود: هر بیماری مزمن ریوی شناخته شده حساسیت شناخته شده به بنزودیازپین ها کاهش سطح هوشیاری یا سایر شرایطی که بیمار نتواند ما را در جریان سردرد خود قرار دهد. بارداری

گروه مداخله: دریافت میدازولام وریدی گروه شاهد: دریافت نرمال سالین

1. میزان بروز سردرد پس از پونکسیون دورال 2. شدت سردرد پس از پونکسیون دورال 3. درمان سردرد پس از پونکسیون دورال 4. زمان شروع سردرد پس از پونکسیون دورال

به منظور تصادفی سازی از روش بلاک رندومایزیشن استفاده شد. تعداد سی عدد بلاک به وسیله سایت www.randomizer.org ساخته شد. اندازه بلاک ها مساوی و هر کدام شامل ۴ تخصیص بود. دو تخصیص برای گروه مداخله و دو تخصیص برای گروه کنترل در هر بلاک وجود داشت. در هر بلاک اعداد ۱ و ۲ با ترتیب مختلف آورده شده بود که تعیین کننده گروهی که بیماران در آن قرار میگرفتند، بود. عدد یک را گروه مداخله و عدد دو را گروه کنترل در نظر گرفتیم. و بیماران پس از کاندید شدن جهت انجام پونکسیون لومبار بر اساس ترتیب اعداد یک و دو در بلاک ها، در گروه مداخله یا کنترل قرار میگرفتند. همچنین توالی تصادفی بلاک ها در دست فردی غیر از پژوهشگران بود که با تماس تلفنی آنها، فقط عدد مورد نیاز را که نشان دهنده گروه مداخله یا کنترل بود در اختیار آنها قرار میداد. به این ترتیب بیماران با توجه به ترتیب اعداد ۱ و ۲ در بلاک ها بدون مداخله پژوهشگران در یکی از گروه ها قرار گرفتند. و پس از اتمام نمونه گیری دو گروه با تعداد مساوی ۶۰ نفر داشتیم.

هیچ کدام از بیماران شرکت کننده در این مطالعه نمی دانستند که در گروه مداخله یا کنترل قرار گرفته اند و درمان دریافت شده دارو یا پلاسبو است.