مقايسه تسکين دردي استامينوفن وريدي با مپريدين وريدي بعد از جراحي هاي سرپايي ارولوژي

(1) اهداف: هدف از اين مطالعه مقايسه تسکين دردي استامينوفن وريدي با مپريدين وريدي بعد از جراحي هاي سرپايي ارولوژي می باشد. (2) طراحی انجام مطالعه: مداخله ای، تصادفی، دوسویه کور، بدون دارونما، تک مرکزی (3) نحوه انجام مطالعه: 100 بيمار 18-69 ساله ( 50 نفر در گروه مپریدین و 50 نفر در گروه استامینوفن)، کانديد عمل جراحي سرپايي ارولوژي در يک مطالعه آينده نگر دوسوکور و تصادفي وارد شدند. (4) شرکت کنندگان: معيار هاي ورود به اين مطالعه شامل تمام بيماران با وضعيت فيزيکي II يا ASA I؛ کانديد عمل جراحي سرپايي ارولوژی (هيدروسل،فتق و واريکوسل)؛ تحت بيهوشي عمومي. معيارهاي خروج شامل بيماران با سابقه ناراحتي گوارشي (تهوع و استفراغ، زخم معده)؛ سرگيجه؛ بیماران با اختلالات کبدی. (5) مداخلات: در گروه I در انتهاي عمل قبل از ريورس بيهوشي عمومي، استامينوفن داخل وريدي 1 گرم در عرض 15 دقيقه انفوزيون شد و در گروه II مپريدين 0.5 میلی گرم برای هر کیلوگرم، به صورت بولوس وريدي تزريق شد. (6) متغیرهای پیامد اصلی: درد بعد از عمل با استفاده از جدول مقياس آنالوگ بصری (VAS) تا 6 ساعت بعد از عمل ارزيابي شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکي تبريز