مقایسه تجویز قبل از عمل اوندانسترون و دگزامتازون در پیشگیری از تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی گوش میانی

تهوع و استفراغ عارضه ای است که پس از بیهوشی و جراحی دیده می شود. بیمارانی که تحت جراحی های گوش میانی قرار می گیرند در معرض خطر بالاتری از تهوع و استفراغ هستند. این عارضه می تواند نتایج اعمال گوش میانی را برهم زند. داروهای مختلفی جهت جلوگیری و درمان تهوع و استفراغ در بيماران کاندیدای جراحیهای گوش میانی تحت بررسي قرار گرفته‌اند. هدف از این مطالعه مقايسه اوندانسترون و دگزامتازون وريدي در اين زمينه است .به همین منظور در یک مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور 219 کاندیدای جراحی گوش میانی به طور تصادفی در سه گروه P, D, O تقسیم خواهند شد.و پیش از القاء بیهوشی به بیماران گروه O، اوندانسترون (4 ميلي‌گرم وریدی)، به بیماران گروه D، دگزامتازون (8 میلی گرم وریدی) و در گروه P، پلاسبو تجویز خواهدشد. میزان بروز تهوع و استفراغ و نیز شدت آن براساس سیستم امتیازدهی بلویل طی 24 ساعت اول پس از جراحی تعیین و بین سه گروه مقایسه میگردد . متغیرهای کمّی با استفاده از تست وان وي آنورا و تست تعقیبی توکی مقایسه خواهند شد ومقایسه در مورد متغیرهای کیفی(کاتگوريکال) توسط جدول کونتينگدسي و با استفاده از تست چي اسکوار و یا تست فيشر اگزکت برحسب شرایط صورت میگیرد. نتایج در صورت دارا بودن P کوچکتر از 5 0. 0 از نظر آماری معنی دار شناخته میشوند .شرایط ورود: بیمار ان کاندیدای اعمال جراحی گوش با وضعیت فیزیکی ASA I یا II شرایط خروج از مطالعه: بیماران با بیماری گوارشی، سابقه درمانی با داروهای ضدتهوع و استفراغ در 24 ساعت گذشته و بیماران چاق مفرط

معاونت محترم پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز