بررسی تاثیر مونته لوکاست به عنوان درمان کمکی بر روی نتایج درمان (پروتئینوری، ادم، سطح البومین) در کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک

بررسی تاثیر مونته لوکاست به عنوان درمان کمکی در سندرم نفروتیک در کودکان

این ارزیابی یک کارآزمایی بالینی در فاز 3 می باشد، کودکانی که با تشخیص سندرم نفروتیک هستند و توسط پزشک متخصص اطفال تایید شده اند، به عنوان گروه مطالعاتی در نظر گرفته می شوند، در این مطالعه 40 کودکی که معیارهای ورود را دارند انتخاب می شوند. بیماران به صورت تخصیص غیر تصادفی در دو دسته قرار می گیرند، 20 کودک در گروه مداخله و 20 کودک در گروه کنترل قرار می گیرند. بر این اساس در ابتدا و یک ماه بعد از شروع درمان وضعیت سندرم نفروتیک بر اساس نشانه ها و علایم در آن ها ارزیابی می شود.

این مطالعه به صورت کارازمایی بالینی در کلینیک اطفال بیمارستان امیرکبیر اراک انجام می شود، همچنین مطالعه به صورت یک سو کور خواهد بود که در آن برای بیماران انجام مطالعه کور خواهد شد.

معیار های ورود تنها ابتلا به سندرم نفروتیک بوده است، این در حالی است که نمونه هایی که به بیماری زمینه ای دیگری مبتلا بوده اند (نظیر بیماری های خونی و یا هر بیماری مزمن دیگر) و یا دارو یا مکملی برای بیماری دیگری استفاده مي‌كرد از مطالعه حذف شدند.

در گروه مداخله علاوه بر درمان معمول سندرم نفروتیک (کورتیکواستروئید) از قرص های مونته لوکاست نیز به عنوان درمان استفاده می شود، به این صورت که مونته لوکاست به صورت قرص های 5 mg می باشد که مورد استفاده قرار می گیرد، همچنین در گروه کنترل درمان معمول سندرم نفروتیک شامل 60 میلی گرم برای هر متر مربع سطح بدن در روز پردنیزولون (ماکزیمم دوز 80 میلی گرم برای هر متر مربع سطح بدن در روز) به مدت 4 تا 6 هفته می باشد که در بیماران گروه کنترل استفاده می شود.

سطح البومین، عفونت ادراری، ادم

به این صورت که بیماران در دو گروه از داروی استفاده شده اطلاعی ندارند و بسته بندی دارو ها به صورت مشابه انجام می شود.