مطالعه فاز یک استفاده از سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان اتولوگ برای درمان نارسایی مزمن کلیه

اهداف: بررسی ایمنی و قابلیت استفاده از سلولهای بنیادی مزانشیمال مشتق از مغز استخوان برای درمان نارسایی مزمن کلیه طراحی: جمعیت مورد مطالعه: شامل 10 بیمار نارسایی مزمن کلیوی گروهها: یک گروه،فاز یک. حجم نمونه: 10 نفر. کور سازی: بدون کورسازی، تک مرکزی. نحوه انجام:پس از ارائه توضیحات لازم و اخذ رضایتنامه، از بیماران نمونه مغز استخوان گرفته می شود. سپس سلولهای بنیادی در آزمایشگاه مجهزجدا شده و کشت داده می شوند و پس از رسیدن به تعداد مناسب (یک میلیون سلول به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) از طریق رگ محیطی به بیماران تزریق میشوند. سپس بیماران در زمان‌های یک هفته، دو هفته، یک ماه و سپس هر 3 ماه تا 12 ماه بعد از تزریق پیگیری کلینیکی و آزمایشگاهی خواهند شد. سیر بیماری هر بیمار (میزان کراتینین و فیلتراسیون گلومرولی) در یکسال قبل از تزریق به عنوان کنترل همان بیمار درنظر گرفته میشود. شرایط ورود و عدم ورود: شرط اصلی ورود داشتن بیماری نارسایی مزمن کلیوی با میزان عملکرد گلومرولی بین 25 تا 60 میلی لیتر در دقیقه می باشد. بیماران با دیابت، بدخیمی و نارسایی قلبی پیشرفته از مطالعه خارج می گردند. مداخله: یک نوبت تزریق داخل ورید محیطی سلول بنیادی مزانشیمی با منشا مغز استخوان پیامد اولیه عبارتند از: عوارض احتمالی تزریق. پیامد ثانویه شامل تغییرات در عملکرد کلیه، بررسی دوره ای میزان اوره و کراتینین سرم , میزان فیلتراسیون گلومرولی است.

پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و فناوری سلولهای بنیادی، مرکز تحقیقات علوم سلولی، گروه زیست پزشکی ترمیمی