بررسی تاثیر آموزش کلامی بر میزان اضطراب بیماران دارای پالپیت برگشت ناپذیر

تعیین تاثیر آموزش کلامی بر میزان اضطراب بیماران دارای پالپیت برگشت ناپذیر

کارآزمایی بالینی دارای کنترل، با گروه های موازی، بدون کورسازی، تصادفی شده

انتخاب متوالی 96 بیمار در کیلینیک خاتم الانبیا یزد، تکمیل پرسش نامه قبل از هر اقدامی در هر دو گروه، دادن توضیحات کلامی در گروه مداخله و عدم دادن توضیحی در گروه کنترل سپس قرار گرفتن تحت درمان توسط یک متخصص درمان ریشه یکسان و سپس پر کردن مجدد پرسش نامه در دو گروه

1) بیمارانی که رضایت به شرکت در مطالعه دارند 2) بیماران دارای سن 65-20 سال 3) عدم وجود مشکلات شنوایی 4) عدم ابتلا به بیماری‌هایی مانند مشکلات قلبی، سایر بیماری‌های سیستمیک پیشرفته و بیماری‌های سرکوب کننده سیستم ایمنی 5) بیماران غیر باردار 6) بیمارانی که می‌توانند تحت بی‌حسی موضعی قرار بگیرند 7) عدم سابقه بیماری روانی 8) عدم مصرف داروهای روانپزشکی 9) بیماران دارای سابقه درمان ریشه در یکی از دندان‌ها. معیارهای عدم ورود: نداشتن معیارهای ورود و 1) بیماران نیازمند درمان ریشه در دندانی به جز پره مولرهای فک بالا 2) بیماران نیازمند درمان ریشه در دندان های پره مولر فک بالا ولی بدون پالپیت برگشت ناپذیر و بیمارانی که حین انجام مطالعه دچار حادثه غیر قابل پیش‌بینی بشوند

قبل از شروع درمان به مدت 15 دقیقه ارائه توضیحات کلامی در مورد تشخیص دندانپزشک، سایر درمان‌های جایگزین در صورت تشخیص دندانپزشک، نحوه اقدام درمانی، تعداد جلسات درمان، وسیله‌های مورد استفاده در درمان اعم از توربین، آنگل، هندپیس روتاری، سوند، فایل و سایر وسایل، نوع بی‌حسی مورد استفاده و عوارض احتمالی بعد از درمان و عدم ارائه این توضیحات برای گروه کنترل

نمره اضطراب در پرسشنامه مقیاس اضطراب دندانپزشکی

با توجه به معیار های ورود به صورت متوالی یک بیمار را در گروه مداخله نظر گرفته و بیمار بعدی را در گروه کنترل