اثربخشی روان درمانی مبتنی بر رویکرد بهبود کیفیت زندگی بر بهزیستی، ادراک بیماری و میزان ناتوانی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

بررسی اثرگذاری درمان مبتنی بر کیفیت زندگی بر بهزیستی، ادراک بیماری و میزان ناتوانی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

کارآزمایی بالینی دارای گروه مداخله و کنترل با گمارش تصادفی.

بیماران شهر تهران که مشخصات لازم برای مشارکت در مطالعه را دارند، برای شرکت در این مطالعه دعوت می شوند. بیماران به روش تصادفی سازی بلوکی در گروه های درمان و کنترل گمارش می شوند. سپس پرسشنامه ها و رضایت نامه به آنها عرضه می شود. شرکت کنندگان در 10 جلسه 45 دقیقه ای شرکت می کنند. پس از آنکه درمان انجام گرفت، فرایند پیگیری به مدت سه ماه انجام می گیرد. گروه کنترل هیچ درمان روانشناسی را دریافت نمی کنند و صرفا پرسشنامه ها را پر می کنند.

شرکت کنندگان 30 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس هستند که به تازگی تشخیص مولتیپل اسکلروزیس را دریافت کرده اند. ملاک های ورود به مطالعه شامل: بیمار مبتلا به به بیماری مولتیپل اسکلروزیس باشد که بر اساس تصویر برداری مغزی مشخص می شود و حداقل تحصیلات دیپلم داشته باشد و ملاک های عدم ورود شامل: بیمار به یک تشخیص پزشکی دیگر مبتلا باشد که بر اساس پرونده پزشکی مشخص می شود. بیمار به یک بیماری روانشناسی مبتلا باشد که بر اساس مصاحبه نیمه ساخت دار اسکید مشخص میشود.بیمار یک مداخله روانشناسی را به صورت همزمان دریافت کند.

گروه مداخله: در این مطالعه ما از پروتکل درمان انفرادی مبتنی بر کیفیت زندگی استفاده میکنیم. شرکت کنندگان در ده جلسه درمان انفرادی شرکت می کنند، درمانگر به بیماران کمک میکند تا از پنج حوزه اصلی زندگی دو مورد را انتخاب کند و سپس نگرشهای بیمار در مورد این حوزه ها، استانداردهایی که برای تحقق این حوزه ها دارد و نیز اهمیت نسبی که این حوزه ها در راستای رضایتمندی کلی مراجع دارند نیز مشخص می شود. گروه کنترل: بیمارانی که درمان های روانشناختی را دریافت نکرده اند.

بهزیستی، ادراک بیماری و میزان ناتوانی

شرکت کنندگان بر اساس تصادفی سازی بلوکی در دو گروه درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی و کنترل گمارش می شوند.