تاثیر گرانیسترون در پیشگیری از لرز بعد ازبی حسی نخاعی در جراحی های پایین شکم

این مطالعه برای تعیین تاثیر گرانیسترون در پیشگیری از لرز بعد از بی حسی نخاعی انجام می شود. در یک کار ازمایی بالینی، یک صد و پنج بيمار که کانديد جراحي پایین شکم بين سنين60-18 و با کلاس یک و دو انجمن بیهوشی امریکا هستند بطور تصادفي در سه گروه35نفري قرار ميگيرند. بيماران بطور تصادفي در يکي از سه گروه یک (گروه دريافت کننده گرانيسترون وریدی با دوزیک میلی گرم و گروه دوم (گروه دريافت کننده گرانيسترون وریدی با دوز 3 میلی گرم و گروه سوم (دريافت کننده 5 سی سی سالين نرمال وریدی) قرار ميگيرند. قبل از انجام بی حسی نخاعی بسته به اينکه بيمار بطور تصادفي در گروههاي مطالعه قرار گرفته باشد از محلول تهيه شده بطريق وریدی تجويز ميشود. روش آنستزي رژيونال یکسان براي همه بيماران بکار خواهد رفت. بی حسی نخاعی از سطح فضای بین مهره ای کمری دوم-سوم يا سوم-چهارم و با استفاده از داروي لوکال آنستتيک بوپيواکائين نیم درصد به مقدار 14-10 ميلي گرم خواهد بود. داروهاي آرام بخش و نارکوتيک براي هيچ يک از بيمارانبعد از بی حسی نخاعی تجويز نخواهد شد . بيماران از نظر بروز لرز و پارامترهاي هموديناميک وعوارض دیگر در حین عمل و بعد از عمل کنترل ميشوند. در تمام بیماران اکسیژن با ماسک صورت داده خواهد شد و بیماران کنترل خواهند شد. یک متخصص بیهوشی که از گروه های بیماران اطلاعی ندارد، بروز لرز، تهوع، استفراغ و درد را ثبت خواهد کرد. در صورت بروز لرز ، علاوه بر تجویز اکسیژن، گرم نیز خوهند شد. در بیمارانی که لرز با شدت درجه 3 یا بیشتر داشته باشند داروی پتیدین با دوز 25 میلی گرم وریدی هر 20 دقیقه تا حداکثر 3 دوز استفاده خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز