مقایسه تاثیر آمینوفیلین و کافئین دروقوع استئوپنی نارسی در نوزادان نارس

این مطالعه با هدف مقایسه اثر کافئین و امینوفیلین برایجاد استئوپنی پره ماچوریته در نوزادان نارس انجام می شود. در یک کار ازمایی بالینی تصادفی،120 نوزاد نارس پذیرش شده در بخش NICU بیمارستان الزهرای تبریز که سن زیر 32 هفته حاملگی دارندبطور تصادفی در یکی از دو گروه دریافت امینوفیلین یا کافئین قرار خواهند گرفت . نوزادانی که بالای 32 هفته حاملگی بوده یا بیماری نورو ماسکولار نوزادی ویا کلستاز دارند,داروی ضد تشنج فنوباربیتال یا کورتیکواستروئید دریافت می کنند ویا نمره اپگار دقیقه 5 زیر 4دارند از مطالعه حذف خواهند شد. به نوزادان گروه امینوفیلین از روز دوم تولد امینوفیلین وریدی با دوز اولیه 5 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن و سپس 1 تا 2 میلی گرم برای هر کیلو گرم هر 8ساعت داده می شود . نوزادان گروه دوم نیزکه شامل60 نوزاد است، از روز دوم تولد تحت درمان با کافئین وریدی با دوز اولیه 20 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن و سپس روزانه 5 تا 10 میلی گرم برای هر کیلو گرم وزن قرار خواهند گرفت.در هر دو گروه زمانی که نوزاد دیگر اپنه نداشته باشد یا به سن 34 هفته حاملگی برسد درمان قطع خواهد شد. ازهمه این بیماران در هفته 6 تولد یا حدود 45 روزگی خونگیری جهت تعیین سطح سرمی کلسیم و فسفر و الکالین فسفاتاز انجام گرفته و گرافی مچ دست به عمل خواهد امد تا استئوپنی پره مچو ریته مشخص شود. نوزادان تا روز 28 تولد و سن حاملگی اصلاح شده 36 هفته از نظر نیاز به اکسیژن و تشخیص دیسپلازی برونکوپولمونری پیگیری خواهند شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز