مقایسه تاثیر دو نوع سورفاکتانت (آلوئوفکت و کوروسورف) بر عوارض و تعداد روزهای نیاز به ونتیلاسیون مکانیکی در درمان سندرم دیسترس تنفسی نوزادان نارس

اهداف: مقایسه تاثیر دو نوع سورفاکتانت در درمان سندرم دیسترس تنفسی طراحی : کارازمایی بالینی تصادفی نحوه انجام : در این مطالعه 80 نوزادنارس که با تشخیص RDS در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیمارستانهای الزهرا ی تبریز بستری می شوند و نیازمند دریافت سورفاکتانت خارجی اگزوژن هستند وارد مطالعه خواهند شد و به صورت تصادفی در یکی از دو گروه 40 تایی دریافت کننده کوروسورف و آلوئوفکت قرار خواهند گرفت. شرکت کنندگان : 80 نوزاد نارس با سن حامگی کمتر از 32 هفته و وزن تولد زیر 1500 گرم که انومالی مادرزادی ماژور نداشته باشند و اسفکسی شدید حین تولد نداشته باشند. مداخلات: به 40 نوزاد کروسورف داخل تراشه با دوز 2.5 میلی لیتر به ازای کیلو گرم وزن داده خواهد شد. به 40 نوزاد الوئوفکت 1.2 میلی لیتر به ازای کیلو گرم وزن از ظریق تراشه تجویز خواهد شد. پیامد اصلی: عدم دریافت ونتیلاسیون کمکی برای 7 روز تعریف میشود. پیامد ثانویه به صورت مرگ و میر پیش از ترخیص مرتبط با نارس بودن یا عوارض RDS شامل خونریزی ریوی، دیسپلازی برونکوپولمونر، PDA، نشت هوا، رتینوپاتی، خونریزی داخل بطن های مغزی و سپسیس تعریف می شود.

معاونت پ‍ژوهشي دانشگاه علوم پزشكي تبريز