مقایسه تأثیر مدل مشارکت درمانی و بازتوانی قلبی جاری بر حس انسجام و تبعیت از درمان در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر: یک مطالعه کارآزمایی بالینی

تعیین اثربخشی مدل مشارکت درمانی و بازتوانی قلبی بر حس انسجام و تبعیت از درمان در بیماران پس از جراحی پیوند عروق کرونر

یک مطالعه کارآزمایی بالینی می باشد. 72 بیمار تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر در دو گروه مداخله و کنترل به روش بلوکهای تصادفی تخصیص داده می شوند.

این مطالعه در مرکز قلب و عروق فرشچیان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی همدان در شهر همدان انجام خواهد شد.

معیارهای ورود: بیماران پس از پیوند عروق کرونری; تمایل به شرکت در مطالعه; معیارهای عدم ورود: نارسایی قلبی کلاس 3 و 4; تست ورزش مثبت; مشکلات شدید عضلانی اسکلتی.

گروه مداخله: بیماران به مدت چهار ماه برنامه آموزشی مبتنی بر مدل مشارکت درمانی را در کنار برنامه بازتوانی قلبی دریافت خواهند کرد. گروه کنترل: بیماران بازتوانی قلبی را طبق برنامه جاری مرکز بازتوانی دریافت خواهند کرد. بیماران 3 جلسه در هفته به مدت یک ساعت در طی یک ماه در برنامه بازتوانی شرکت خواهند کرد.

حس انسجام، تبعیت از درمان

ابتدا از بین بیمارانی که تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونری قرار گرفته اند و دارای معیارهای ورود به مطالعه اند، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بر اساس روش بلوک بندی تصادفی در گروه بازتوانی قلبی توام با آموزش مبتنی بر مدل مشارکت درمانی و گروه بازتوانی قلبی قرار خواهند گرفت. برای این منظور، 4 برگه توسط پژوهشگر تهیه میگردد، روی دو برگه عدد "1" برای گروه اول و روی دو برگه عدد "2" برای گروه دوم نوشته خواهد شد. برگه ها در داخل یک ظرف با هم مخلوط می شوند و به طور تصادفی در هر دفعه برای هر بیمار بدون جایگزینی کشیده می شود، تا همه چهار برگه خارج شود. سپس چهار برگه به ظرف برگردانده می شود و این عمل تا رسیدن به حجم نمونه تکرار می شود.

باید تمام اطلاعات را در اختیار موسسه حمایت کننده طرح قرار دهم.