مقایسه میزان اثر میزوپروستول واژینال به تنهایی و میزوپروستول واژینال همزمان با لامیناریا در القای سقط سه ماهه دوم حاملگی (14 تا 20 هفتگی) در بیماران مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان امام علی (کارازمایی بالینی)

این مطالعه جهت تعیین اثر میزوپروستول واژینال همزمان با لامیناریا در مقایسه با میزوپروستول واژینال به تنهایی در ختم بارداری سه ماهه دوم حاملگی (14 تا 20 هفتگی) انجام می شود

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده بر روی 90 بیمار مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابی طالب که در سن حاملگی 14تا20 هفتگی بوده و کاندید ختم بارداری می باشند

در گروه مداخله، لامیناریا داخل سرویکس قرار خواهد گرفت. سپس همزمان شیاف میزوپروستول 4۰۰ میکروگرمی را در فورنیکس خلفی واژن گذاشته و هر 8 ساعت به صورت منظم بیمار را معاینه نموده و در صورت عدم دفع جنین بعد از 8 ساعت، میزوپروستول واژینال را تکرار خواهیم نمود. . این روند تا 6 دوز ادامه می یابد ودرصورت عدم دفع تا آن زمان ازروش جراحی جهت ختم حاملگی استفاده می شود. در گروه کنترل شیاف میزوپروستول 400 میکروگرم مطابق گروه اول گذاشته می شود.

شرایط ورود: خانمهای حامله بين هفته هاي 14 تا 20 هفته بارداري بستری در بیمارستان امام علی كه كانديد ختم بارداري بعلت آنومالی شدید و یا مرگ جنين باشند. دارای شرایط تک قلویی، پاریتی 1 تا 3، بدون درد و عفونت رحمی و شرایط عدم ورود: آلرژی به داروها، مصرف داروهای ضد انعقاد و کورتون، داشتن برخی بیماریهای خاص، سابقه انسزیون قبلی روی رحم، پاریتی بیشتر از سه، جفت پرویا و... می باشد.

در گروه اول لامیناریا تعبیه در سرویکس می شود. به همراه 400 میکروگرم پروژسترون واژینال هر 8 ساعت تا 6 نوبت و به گروه دیگر 400 میکروگرم پروژسترون واژینال هر 8 ساعت تا 6 نوبت تجویز می گردد.

میانگین افراد نیازمند به کورتاژ، زمان لیبر، زمان بستری در بیمارستان بعد از ختم بارداری.

اختصاص تصادفی به گروه هاي مداخله و کنترل. براي کاهش اثرات مخدوش کنندگی بالقوه، همه شرکت کنندگان که تمام شرایط ورود به مطالعه را دارند تصادفی سازي خواهند شد. نمونه گیري باروش تصادفی بلوك بندي شده براساس مراجعه تدریجی نمونه هاي واجدشرایط صورت خواهد گرفت.

از آنجایی که درمانگر از نوع درمان آگاه می شوند و لامیناریا و میزوپروستول باید توسط درمانگر چند ساعت یکبار معاینه و بررسی شود، کارازمایی یک سو کور است و بیماران از نوع درمان آگاهی ندارند. همچنین از ارزیابی استفاده می کنیم که از روش درمانی گروه ها مطلع نیست و توسط اطلاعات کد گذاشته شده از ارزیاب می خواهیم که آمار را تهیه کند