بررسی مقایسه ای تاثیر سه روش ترانس کوتانئوس تیبیال نرو استیمولیشن با پارامتر های ثابت(cTTNS) و ترانس کوتانئوس تیبیال نرو استیمولیشن با پارامتر های متغیر(vTTNS) و تاثیر داروی سولفیناسین(SOL) در درمان بی اختیاری فوریتی زنان یائسه بالای 50 سال

مقایسه اثر سه روش ترانس کوتانئوس تیبیال نرو استیمولیشن با پارامتر های ثابت(cTTNS) و با پارامتر های متغیر(vTTNS) و داروی سولفیناسین(SOL) در درمان بی اختیاری فوریتی ادرار در زنان یائسه بالای 50 سال

کارآزمایی بالینی دارای سه گروه درمان، با گروه های موازی ، کورنشده ، تصادفی شده

جمعیت مورد مطالعه زنان یائسه مبتلا به بی اختیاری اداری خواهند بود که از میان بیماران مراجعه کننده به کلینیکهای دانشگاه علوم پزشکی همدان که شرایط ورود به مطالعه را داشته باشند، به طور تصادفی در سه گروه انتخاب می شوند. گروهcTTNS:تحریک عصب تیبیال با فرکانس 20هرتز و دیوریشن 200 میکرو ثانیه انجام می شود. گروهvTTNS: تحریک عصب تیبیال با فرکانس اولیه 20 هرتز و دیوریشن اولیه 200 میکروثانیه که ظرف دوثانیه فرکانس از 20 هرتز به 14 هرتز کاهش و دیوریشن به 300 میکروثانیه افزایش یافته و مجددا ظرف دو ثانیه به حالت اول بر میگردد. گروه SOL: بیماران روزانه 5میلی گرم داروی سولفیناسین را به مدت 6 هفته مصرف میکنند.

شرایط ورود : 1- زنان یائسه 2- سن بالای 50 سال 3- دفع ادرار حداقل 8 بار در شبانه روز بر اساس تاریخچه یاvoiding diary 4- بیش از یک بار urgency episode همراه یا بدون بی اختیار شد شرایط عدم ورود : 1- حساسیت به سولفناسین یا عناصر آن 2- احتباس ادراری 3- احتباس گاستریک 4- آسیب عصب 5- زاویه گلوکوم باریک کنترل نشده

گروهcTTNS:تحریک عصب تیبیال با فرکانس 20هرتز و دیوریشن 200 میکرو ثانیه انجام می شود گروهvTTNS: تحریک عصب تیبیال با فرکانس اولیه 20 هرتز و دیوریشن اولیه 200 میکروثانیه که ظرف دوثانیه فرکانس از 20 هرتز به 14 هرتز کاهش و دیوریشن به 300 میکروثانیه افزایش یافته و مجددا ظرف دو ثانیه به حالت اول بر میگردد گروه SOL: بیماران روزانه 5میلی گرم داروی سولفیناسین را مصرف میکنند.

- شدت بی اختیاری - کیفیت زندگی

روش بلوک¬های تصادفی برای تخصیص بیماران به گروه های درمانی استفاده خواهد شد. از پاکت های دربسته برای مخفی سازی استفاده خواهد شد. به این ترتیب که ما 48 پاکت در بسته خواهیم داشت که فقط یک کد از پیش تعیین شده روی آن درج شده و هیچ نشانه ای از نوع درمان بر روی آن وجود ندارد. بنابراین زمانی که بیمار به کلینیک مراجعه کرد. درمانگر یک کد از محقق دریافت خواهد کرد که در روی یکی از پاکت های در بسته درج شده است. پس از باز کردن آن پاکت توسط درمانگر نوع درمان بیمار مشخص خواهد شد و آن درمان به بیمار تخصیص داده خواهد شد

اطلاعات بیشتری وجود ندارد