مقایسه نتایج روشهای درمانی گچ گیری و بانداژ پیچ خوردگی مچ پا در بیماران

مقایسه نتایج روشهای درمانی گچ گیری و بانداژ بر پیچ خوردگی مچ پا در بیماران

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی تصادفی شده بدون کورسازی

این مطالعه به صورت کارازمایی بالینی طراحی شده است .پس از تصویب طرح در شورای پژوهش دانشگاه و پس از هماهنگی با اورژانس، بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان پورسینا که با تشخیص پیچ خوردگی مچ پا اقدام درمانی نیاز دارند طی مدت 6 ماه وارد مطالعه می شوند.به همین منظور بیماران مراجعه کننده مورد معاینه قرار گرفته وبر اساس شدت آسیب به 2 تایپ تقسیم می شوند . در این مطالعه نمونه گیری به صورت نمونه گیری تدریجی خواهد بود. بیماران سپس با توجه به این که درمان تایپ 1 و 2 با هم متفاوت می باشد، تایپ 1 از مطالعه خارج و بیماران بر اساس شدت اسیب لیگامان ها طبق طبقه بندی clanton and mcgarveyبه تایپ2 گروه 2،تایپ A که در این مطالعه مورد نظر است وارد می شوند،

شرایط ورود: مچ در رفته با تست کشویی مثبت یا تالار تیلت مثبت یا هر دوی آنها ورزشکار و فعال باشد رادیوگرافی استرس تست منفی باشد شرایط عمده عدم ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی: بیماران دارای نوروپاتی (دیابت یا علل دیگر). بیماران دارای واریس اندام آسیب دیده ابتلا به دیابت سابقه شکستگی مچ پا سابقه پیچ خوردگی قبلی و عمل جراحی قبلی بیمارانی که نیاز به عمل جراحی دارند بیماران کم تحرک بیماران داری ضعف اندام مقابل که باعث افزایش فشار بر روی اندام مورد بررسی شود.

بیمارانی که در تایپ 2 گروه 2 ، تایپ a قرار میگیرند وارد مطالعه می شوند و بصورت تصادفی به 2 دسته تقسیم می شوند .برای دسته اول درمان بانداژ انجام می شود و برای دسته دوم گچ کوتاه گرفته میشود.

شدت درد

روش نمونه گیری این مطالعه در گروه بیماران به صورت نمونه گیری تدریجی می باشد بدین گونه که از بیماران مراجعه کننده به بخش ارتوپدی بیمارستان پورسینا در صورت داشتن شرایط و معیارهای ورود به مطالعه و رضایت شرکت در تحقیق براساس بلوک های تصادفی چهارگانه که با توجه به تعداد نمونه حدود 20 بلوک خواهند بود و در اول مطالعه در پاکت لاک و مهر شده در مرکز تحقیقات ارتوپدی قرار دارد مشخص میشود به دو گروه A (گچ گیری) وB (بانداژ)تخصیصی تصادفی می گردد گروه تحقیق هیچگونه نفعی در انتخاب نمونه ها نخواهد داشت.