بررسی تاثير تمرين ترکيبي هوازي- مقاومتي بر سطوح کمرين و امنتين در مردان مبتلا به ديابت نوع 2

تعیین تاثير تمرين ترکيبي هوازي- مقاومتي بر سطوح کمرين و امنتين در مردان مبتلا به ديابت نوع 2

مطالعه تجربی دارای دو گروه (مداخله و کنترل)، موازی، عملگرا، تصادفی شده

این مطالعه در جهت بررسی تاثير تمرين ترکيبي هوازي- مقاومتي بر سطوح کمرين و امنتين در مردان مبتلا به ديابت نوع 2 در کلینیک دیابت بیمارستان واسعی شهرستان سبزوار انجام خواهد شد. بیماران به صورت تصادفی در گروه مداخله (تمرینات ترکیبی هوازی- مقاومتی) و کنترل قرار خواهند گرفت. ارزیابی پاسخ به درمان با استفاده از استفاده از روش های کمی لومینسانس و الیزا برای گروه های مطالعه انجام میشود.

معیارهای ورود: نداشتن بیماری‌های قلبی-عروقی، اسکلتی عضلانی و متابولیکی محدود کننده فعالیت ورزشی، عدم ابتلا به بیماری پرفشار خونی، نداشتن سابقه فعالیت ورزشی منظم طی 6 ماه اخیر، عدم دریافت انسولین. معیارهای عدم ورود: عدم توانایی اجرای تمرینات ورزشی، داشتن فعالیت ورزشی منظم غیر از تمرینات ورزشی تحقیق

گروه مداخله: گروه‌ تمرینی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته به انجام تمرینات ترکیبی هوازی- مقاومتی با شدت‌های مشخص خواهند پرداخت. هر جلسة تمرینی به ترتیب شامل 5 تا 10 دقیقه گرم کردن، 45 دقیقه تمرینات مقاومتی، 30 دقیقه تمرینات هوازی خواهد بود و در نهایت با سرد کردن بدن خاتمه می‌یابد. گروه کنترل: آزمودنیهای گروه کنترل نیز تنها فعالیت‌های روزمره و عادی خود را انجام می دهند. به منظور اندازه‌گیری متغیرهای بیوشیمیایی فرآیند خونگیری پس از 12 ساعت بصورت ناشتا و در طی دو مرحله یعنی پیش از شروع برنامه تمرینی و پس از 12 هفته انجام خواهد شد. از آزمودنی‌‌ها خواسته می شود تا دو روز قبل از خونگیری هیچ فعالیت شدیدی انجام ندهند.

تعیین سطوح کمرين و امنتين

تصادفی سازی بر اساس بلوکی جایگشتی توسط مشاور امار با استفاده از نرم افزار تخصیص تصادفی صورت گرفت و توالی A و B خروجی در اختیار محقق قرار می گیرد. بر این اساس 6 بلوک برای بیماران اختصاص داده شد که در هر بلوک 2 نفر از گروه درمانی A و 2 نفر از گروه درمانی B قرار گرفتند. در نهایت پس از تکمیل شدن بلوکها، گروه A تحت تمرینات ترکیبی هوازی- مقاومتی قرار گرفته و گروه B تحت درمان خاصی (کنترل) قرار نمی گیرند. ابتدا کلیه حالت های چهارتایی را که در ان نیمی از افراد به گروه A و نیمی دیگر به گروه B تخصیص داده می شوند مشخص می کنیم سپس به هر یک از ترکیب های چهارتایی (که شش حالت را شامل می شود) یکی از رقم های 1 تا 6 را نسبت می دهیم. در مرحله بعد باید 6 بلوک چهار تایی را به صورت تصادفی انتخاب کرده و ترکیب های آن ها را پشت سر هم بنویسیم برای این کار باید 6 بار از یک جامعه شش عضوی نمونه گیری با جایگذاری انجام دهیم یعنی 6 بار عدد تصادفی بین 1 تا 6 را انتخاب کنیم و این روند ادامه خواهد یافت تا پایان نمونه گیری و تفاوت بین دو گروه حداکثر از دو نفر (نصف اندازه بلوک) تجاوز نخواهد کرد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد