بررسی اثربخشی آموزش روان‌شناختی مبتنی بر تلفن همراه در میزان اضطراب، افسردگی و شیدایی بیماران مبتلابه اختلال دوقطبی

تعیین اثربخشی آموزش روان‌شناختی مبتنی بر موبایل در میزان اضطراب، افسردگی و شیدایی بیماران با اختلال دوقطبی

این مطالعه ازنوع کارآزمایی بالینی تصادفی دوگروهه بوده است . جامعه مورد بررسی 60بیمار در رنج سنی 18-60سال ترخیص شده از بیمارستان روانپزشکی ابن سینای مشهد بود.افرادبا شرایط ورود به مطالعه بصورت تصادفی و بر اساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند.پره تست در هر دو گروه انجام شد .سپس ارسال نرم افزار برروی تلفن همراه افراد گروه مداخله نصب شد و ازایشان خواسته شد به مدت سه ماه از آن استفاده نمایند.

محل انجام مطالعه بیمارستان روانپزشکی ابن سینا شهر مشهد می باشد

تشخیص نهایی اختلال دو قطبی نوع یک یا نوع دو داشتن گوشی تلفن همراه عدم وجود علائم بارز روان‌پزشکی نداشتن مصرف الکل و مواد مخدر عدم بیماری جسمی هم زمان باسواد بودن حداقل 18 و حداکثر 60 سال سن داشته باشند.

"گروه مداخله": محتوای آموزشی نرم افزار از کتاب روانپزشکی با عنوان "اختلال دوقطبی و ادامه زندگی" وسایت مداسکیپ استخراج و به زبانی ساده بازنویسی شدند.این نرم افزار با نام "اختلال دوقطبی و ادامه زندگی" برای سیستم عامل اندروید در محیط اندروید استودیو با استفاده از زبان جاوا طراحی شده است. درمرحله اول ارزیابی میزان افسردگی، اضطراب، و شیدایی بیماران در زمان ورود به مطالعه با استفاده از پرسشنامه اضطراب بک ،افسردگی بک و مانیای یونک اندازه گیری شد. پس از ترخیص، نرم افزار "اختلال دو قطبی و ادامه زندگی" بر روی تلفن همراه گروه مداخله نصب گردید. ازبیماران درخواست شدکه از نرم افزار به مدت سه ماه استفاده نمایند.

اضطراب، افسردگی ،شیدایی

پژوهش حاضر از نوع کار آزمایی تصادفی دو گروهه باطرح پیش آزمون و پس آزمون می باشد . روش مورد استفاده در تصادفی سازی جدول اعدادتصادفی بودکه توسط همکار طرح انجام شد. به این صورت که همکار برروی یکی ازاعداد دست می گذارد ودریکی از جهات از پیش تعیین شده حرکت کرده و اعداد را ثبت و به گرو ههای مختلف تخصیص می دهد . تصادفی سازی در زمان اندازه گیری اول در سطح فردی انجام شد. یک تکنیک تک کور به کار گرفته شد. محققانی که مسئولیت جمع آوری داده ها و شرکت کنندگان را داشتند ، پس از تصادفی سازی از وظیفه گروهی شرکت کنندگان آگاهی داشتند. محققانی که تجزیه و تحلیل داده ها را انجام دادند ، از تخصیص گروهی شرکت کنندگان آگاه نبودند