مقایسه تأثیر سفید کردن دندان با کارباماید پراکساید ۱۵٪ و کارباماید پراکساید ۲۰٪ بر روی سلامت بافت حمایت کننده دندان

مقایسه تأثیر سفید کردن دندان با کارباماید پراکساید 15% و کارباماید پراکساید 20% بر روی سلامت بافت حمایت کننده دندان

یک کارآزمایی بالینی یک سویه کور تصادفی شده با گروه های موازی شامل دو گروه مداخله و یک کنترل.

سفید کردن دندان ممکن است به بافت‌ حمایت کننده دندان آسیب برساند. این کارآزمایی بالینی یک سویه کور در یک مطب خصوصی در شهر اهواز انجام شد. 45 داوطلب بر اساس ماده سفید کننده دندان به سه گروه 15 تایی شامل گروه مداخله 1 (کارباماید پراکساید 15%)، گروه مداخله 2 (کارباماید پراکساید 20%) و گروه کنترل (دارونما) تقسیم شدند. پس از تجویز عامل‌ها به مدت هشت ساعت برای شش شب، شاخص پلاک، شاخص لثه و خونریزی ناشی از پروبینگ در چهار نقطه زمانی (ابتدا، روزهای 7، 9 و 21 پس از سفید کردن) مورد ارزیابی قرار گرفتند.

شرایط ورود: نیاز به سفید کردن دندان، سلامت عمومی، سن 20 تا 40 سال، داشتن حداقل 12 دندان از شماره 3 تا 14، موافقت با شرکت و تکمیل دوره مطالعه؛ شرایط عدم ورود: بیماریهای دهان، بیماریهای سیستمیک، آلرژی به عوامل سفید کننده دندان، حضور روکش و ترمیم کامپوزیت وسیع در دندانهای دریافت کننده سفید کردن دندان

گروه مداخله 1: سفید کردن دندان با کارباماید پراکساید 15% (Ultradent, USA) بمدت 8 ساعت در شب برای 6 شب، گروه مداخله 2: سفید کردن دندان با کارباماید پراکساید 20% (Ultradent, USA) بمدت 8 ساعت در شب برای 6 شب، گروه کنترل: استفاده از ژل ضد حساسیت (Ultradent, USA) به عنوان دارونما بمدت 8 ساعت در شب برای 6 شب

شاخص پلاک، شاخص لثه و خونریزی ناشی از پروبینگ

با استفاده از جدول اعداد تصادفی شامل اعداد 1 تا 45: اعداد 1 تا 15 ، 16 تا 30 و 31 تا 45 به ترتیب برای گروه مداخله 1 (کاربامید پراکساید 15%)، گروه مداخله 2 (کاربامید پراکساید 20%) و گروه کنترل (دارونما) تخصیص داده شد.

فرد ارزیابی کننده پیامدها، نسبت به نوع ماده مورد استفاده به عنوان سفید کننده یا دارونما کور نگه داشته شد.