بررسی اثر بخشی کینزیوتیپ بر مکیدن تغذیه ای نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه ی نوزادان

مقایسه اثر بخشی کینزیوتیپ و برنامه تحریک دهانی بکمن بر مکیدن تغذیه ای نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه ی نوزادان

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، مبتنی بر فرد، با گروه های موازی، دو سویه کور ، تصادفی شده, و حجم نمونه 10 نوزاد نارس می باشد.

مطالعه حاضر یک نوع کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور می باشد، زیرا والدین شرکت کنندگان و ارزیابگر پایانی نسبت به نوع مداخله ای که هر نوزاد دریافت خواهد کرد ناآگاه خواهند بود.این مطالعه پس از دریافت مجوز اجرا از معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیمارستان امام خمینی در سال 1398 انجام خواهد شد.

معیارهای ورود:نوزادان نارس با سن جنینی بین 28 تا 34 هفته وزن زمان تولد بین 1000تا2000گرم، دریافت تغذیه ازطریق لوله، ثبات فیزیولوژیک در شروع تحریکات تغذیه ای، عدم برطرف نشده. معیارهای خروج: وجود آنومالی های مادرزادی(مانند قلبی،دهانی و...) یا مشکلات شدید پزشکی مانند دیسپلازی برونکوپولمونوری، خونریزی داخل بطنی درجه 3و4، نکروز معده ای روده ای، وجود نوروپاتی، وجود سندروم های ژنتیکی، وجود اختناق دوران نوزادی، وجود عفونت خون برطرف نشده، وجود بدشکلی های جمجمه ای صورتی، وجود بیماری تنفسی

یک گروه برنامه تحریک دهانی را دریافت می کنند و گروه دیگر، کینزیوتیپ همراه با برنامه تحریک دهانی را دریافت می کنند. مدت زمان ارائه مداخله برای هر دو گروه 10 روز است.

پیشرفت تغذیه

با توجه به آنکه همگنی گروه های مورد مطالعه به لحاظ سن و جنس مهم می باشد، از روش ﺗﺼـﺎدﻓﻲ ﺳــﺎزي ﺗﻄــﺎﺑﻘﻲ استفاده خواهد شد. بدین صورت که اوﻟـﻴﻦ ﺷـﺮﻛﺖ کننده به صورت ﺗﺨﺼﻴﺺ ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از ﮔﺮوه ﻫای مداخله یا کنترل وارد خواهد شد و ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﻌـﺪي ﺑـﻪ ﺗﺮﺗﻴـﺐ ﺑـﻪ ﮔﺮوﻫـﻲ ﺗﺨﺼﻴﺺ داده ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﻛـﻪ مشخصه سن و جنس در آن کم تر باشد. رندوم سازی بوسیله ی ﻧــﺮم اﻓــﺰار Minim انجام خواهد شد.

هم والدین شرکت کنندگان و هم ارزیابان پیامد از تخصیص گروههای مطالعه بی اطلاعند