مقایسه میزوپروستول با اکسی توسین در اینداکشن لیبر بیماران حامله ترم با پارگی زودرس کیسه آب

پارگی زودرس کیسه آب در 8% حاملگی های ترم اتفاق می افتد . از انواع پروستاگلندینها از جمله میزوپروستول و اکسی توسین جهت القاء لیبر در پارگی زودرس کیسه آب استفاده می گردد . در این مطالعه 99 خانم حامله ترم با پارگی زودرس کیسه آب وارد مطالعه می شوند . شرایط ورود : حاملگی ترم ،کمتر از 4 ساعت از پارگی کیسه آب گذشته باشد . حاملگی تک قلو ، پاریتی 1و2 ، پرزانتاسیون سفالیک ،درد زایمان شروع نشده باشد. کاردیوگرام نرمال در جنین. شرایط خروج : سابقه جراحی روی رحم، حاملگی چند قلوئی ، پرزانتاسیون غیر طبیعی ، فتال دیسترس ، وزن جنینی بالای 4 کیلوگرم ،حاملگی >41 هفته ،پرولاپس کورد ، دردهای زایمانی ، خونریری واژینال، دیابت ،آسم ،فشار خون مزمن ،پره اکلامپسی ، کوریو آمنیوتیت . بیماران بصورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند و بر اساس سن مادر ، پاریتی و سن حاملگی همسان سازی شدند . گروه اول 50 میکروگرم میزوپروستول خوراکی در دو دوز بفاصله 4 ساعت و گروه دوم دو دوز پلاسبو دریافت کرد . بعد از 12 ساعت از پارگی کیسه آب در صورت عدم زایمان یا انقباضات موثر در دو گروه اینداکشن با اکسی توسین شروع می شود .10 یونیت اکسی توسین در 1 لیتر (سرم رینگر) با 4 میلی واحد در دقیقه شروع و هر 20دقیقه اضافه می شود و تا حداکثر 36 میلی واحد در لیتر افزایش داده می شود . بعد در دو گروه زمان شروع درد و زایمان ، روش زایمان و عوارض مادر و جنینی بعنوان اهداف بررسی خواهد شد .

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی بابل