مقایسه کارآمدی رفتار درمانی شناختی و رفتار درمانی شناختی به همراه تکنیکهای فراشناختی روی بیش برانگیختگی زیستی و روانشناختی در افراد مبتلا به اختلال بیخوابی مزمن

ارزیابی کارآمدی رفتار درمانی شناختی و رفتار درمانی شناختی به همراه تکینکهای فراشناختی روی بیش برانگیختگی

کارآزمایی بالینی تصادفی بدون گروه کنترل، با گروه موازی، یک سویه کور. تصادفی سازی توسط فردی که نسبت به اهداف مطالعه کور است، صورت خواهد گرفت.

پس از اتمام روند بیمارگیری از دو مرکز تندرستی و پس از ارزیابی اولیه و چک کردن ملاک ورود و عدم ورود، بیماران به شکل تصادفی به دو گروه مداخله وارد خواهند شد. در طول و پس از اجرای درمان، تمامی بیماران در شش نوبت توسط ارزیاب مورد سنجش قرار خواهند گرفت. فرد مسئول تصادفی سازی نسبت به اهداف مطالعه آگاهی نخواهد داشت. پژوهشگران و درمانگران در ارزیابی پیامدهای مطالعه نقش ندارند. ارزیاب نیز از اینکه کدام بیمار به چه گروهی متعلق است و اهداف مطالعه آگاه نخواهد بود.

شرایط ورود: طول مدت اختلال بی‌خوابی، بایستی سه ماه یا بیش‌تر باشد، رضایت از شرکت در پژوهش. شرایط عدم ورود: وجود بیماری جسمی یا اختلال روان‌پزشکی درمان‌ نشده یا تشخیص داده نشده و بیماری یا اختلال که ماهیتی غیرثابت و متغیر دارد، همبودی با اختلال اسکیزوفرنی و ضربه‌ی مغزی و تشنج و اختلال دوقطبی، هبمودی با سایر اختلال‌های خواب، مصرف دارو برای درمان اختلال بی‌خوابی، آسیب‌ شناختی که توانایی درک و استفاده از دستورات درمانی را با مشکل مواجه کند، استفاده از مواد و الکل دست‌کم تا شش ماه قبل از مطالعه. داشتن شیفت کاری متغیر

گروه مداخله 1: رفتار درمانی شناختی شامل درمانهای کنترل محرک، محدودیت خواب، آموزش بهداشت خواب و شناخت درمانی؛ گروه مداخله 2: رفتار درمانی شناختی به همراه تکنیکهای فراشناختی شامل درمانهای کنترل محرک، محدودیت خواب، آموزش بهداشت خواب، تکنیکهای ذهن آگاهی گسلیده و به تاخیر انداختن نگرانی و نشخوار فکری

بیش برانگیختگی زیستی، بیش برانگیختگی روانشناختی

تصادفی سازی ساده به شکل فردی اجرا شد. برای اجرای تصادفی سازی ساده، از پاکت مهر و موم شده استفاده گردید. فردی که مسئولیتی در اجرای درمان و انجام ارزیابی پیامدهای مطالعه را نداشت و از اهداف مطالعه بی اطلاع بود، تصادفی سازی را اجرا کرد.

پس از تصادفی سازی، شخصی که مسئول تصادفی سازی بود، با شرکت کنندگان تماس میگیرد و از آنها درخواست میکند تا در روزهای تعیین شده، برای درمان به کلینیک مراجعه کنند. شرکت کنندگان هیچ اطلاعاتی درباره اینکه چه کسی به چه گروهی متعلق است، دریافت نکردند. در حقیقت، شرکت کنندگان در هر دو گروه تا پایان جلسه پنجم که ماهیت درمان را کاملا روشن میساخت، از اینکه در کدام گروه قرار دارند، بی اطلاع بودند. در این جلسه که تکنیکهای شناخت درمان یا فراشناختی اجرای میشود، ماهیت درمان دریافتی مشخص میگردد. پژوهشگران و درمانگران از اینکه چه بیماری به کدام گروه تعلق دارد، کاملاً آگاه بودند اما در ارزیابی پیامدهای مطالعه نقشی نداشتند. ارزیابی پیامدهای مطالعه مرکزی در نزدیکی کلینیک صورت میگرفت و فردی که اجرای آن را بر عهده داشت، از اهداف مطالعه و از اینکه چه بیماری به چه گروهی تعلق دارد، ناآگاه بود.

اصل رازداری در اطلاعات