تاثیر مداخله مبتنی بر الگوی مراقبت مشارکتی بر وضعیت خستگی بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور

تعیین تاثیر مداخله مبتنی بر الگوی مراقبت مشارکتی بر وضعیت خستگی بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور

تعداد 122 نفر از بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور که تحت درمان منظم باشند به روش تمام شماری وارد مطالعه می شوند که بر اساس جنسیت و سن به 12 گروه تقسیم میشوند.

مداخله بر روی بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بخش تالاسمی بیمارستان شهید بهشتی یاسوج که شرایط ورود به مطالعه را داشتند انجام می شود و کلاس های آموزی و کلیه فعالیت ها در سالن مخصوص آموزش بیمارستان شهید بهشتی یاسوج انجام می شود.

تشخیص تالاسمی ماژور که توسط هماتولوژیست تایید شده باشد و تحت درمان منظم باشد.

در این مطالعه افراد به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند وجهت رسیدن به اهداف برنامه آموزشی، الگوی مراقبتی مشارکتی اجرا می گردد. . این الگو دارای 4 مرحله 1- انگیزش 2- آماده سازی 3- درگیر سازی و 4- ارزیابی می باشد. براساس تقسیم تصادفی گروه کنترل به گروه های 10 تا 11 نفری تقسیم می شوند و کلاس های آموزشی با توجه به مراحل الگوی مراقبت مشارکتی برای آن ها برگزار می شود و گروه کنترل در این مدت هیچ آموزشی نمی بینند. . در اولین جلسه مداخله(انگیزش) بهترین مکانیسم برای ایجاد انگیزش آگاه ساختن بیماران نسبت به وضع موجود و عواقب و پیامدهای خطرناک احتمالی برای آنهاست سعی در برقراری ارتباط مناسب با بیماران و گرفتن تاریخچه پزشکی آن ها است. در جلسه دوم( آماده سازی) برنامه زمانبندی آموزشی به آنها ارائه می گردد و همچنین در اینجا به مددجویان درباره ماهیت ویزیت ها(جلسات آموزشی و پیگیری)، مدت زمان انجام هر ویزیت و اهداف ویزیت ها نیز مطالب لازم توضیح داده می شود. مرحله سوم الگوی مراقبت مشارکتی درگیرسازی است.

وضعیت خستگی

این مطالعه پس از تصویب در دانشگاه علوم پزشکی یاسوج و کسب مجوزهای لازم برای پذیرش شدن به بانک اطلاعاتی پاپ مد و آی اس آی ارسال می شود.

بلافاصله بعد از تصویب دانشکده

دانشگاه علوم پزشکی یاسوج

شرایط خاص دیگری وجود ندارد.

احمد کرمی

ارسال ایمیل به فرد صاحب مقاله

توضیح دیگری وجود ندارد.