تاثیر ایزوپروپیل الکل استنشاقی و اندانسترون وریدی نسبت به دارونما بر روی تهوع و یا استفراغ در بیماران ضربه سر: مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده

تعيين اثر ایزوپروپیل الکل استنشاقی و اندانسترون وریدی نسبت به دارونما بر روی تهوع و استفراغ در بیماران ضربه سر

این یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده فاز 2 می باشد که در آن 228 بیمار واجد شرایط به صورت تصادفي به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده خواهند شد

بیماران مبتلا به ضربه سر که در طول مطالعه به بیمارستان بعثت شهر همدان مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد و به صورت تصادفی به بلوک تصادفی به گروههای مداخله و کنترل تخصیص داده خواهند.

شرایط ورود: سن 12 تا 80 سال ضربه مغزی خفیف (با سطح هوشیاری 14 تا 15) تهوع و استفراغ شرایط عدم ورود: ترومای شدید سایر نواحی بدن حساسیت ایزوپروپیل الکل استنشاقی یا اندانسترون اختلال استنشاقی اختلال ذهنی

گروه مداخله 1: استنشاق پد آغشته به ایزوپروپیل الکل 70% به مدت یک دقیقه حداکثر در 3 نوبت به فاصله 2 دقیقه گروه مداخله 2: تزریق وریدی اندانسترون با دوز 0.1 میلی گرم به کیلوگرم یکبار گروه کنترل: استنشاق پد آغشته به نرمال سالین به مدت یک دقیقه حداکثر در 3 نوبت به فاصله 2 دقیقه

پیامد اولیه: بررسی شدت تهوع و استفراغ قبل از مداخله و در دقیقه 2 و 4 و 6 و 10 بعد از مداخله با استفاده از مقیاس آنالوگ دیداری VAS پیامد ثانویه: بررسی شدت سردرد قبل از مداخله و در دقیقه 2 و 4 و 6 و 10 بعد از مداخله با استفاده از مقیاس آنالوگ دیداری VAS

بیماران به صورت تصادفی به گروه مداخله و کنترل به روش بلوك هاي تصادفي تخصیص داده می شوند. برای این منظور بلوکهای شش تایی تهیه می شود که روی دو برگه نام مداخله 1 و روی دو برگه دیگر نام مداخله 2 و روی دو برگه دیگر نام مقایسه نوشته می شود. برگه ها روی هم ریخته شده و در ظرف قرار داده می شود و برای هر بیمار یک برگه بدون جایگذاری بیرون کشیده می شود. سپس چهار برگه به ظرف برگردانده می شود و این عمل تا رسیدن به حجم نمونه تکرار می شود.