مقایسه اثر ملاتونین و دارونما در پیشگیری از دلیریوم در بیماران سالمند پس از جراحی ارتوپدی تحت بی حسی نخاعی

پیشگیری از دلیریوم

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی؛ دوسویه کور ، تصادفی سازی با روش تصادفی بلوکی با حجم نمونه 72 نفر

در این مطالعه آینده نگر,دوسوکور,تصادفی شده 72 بیمار بالای 60 سال کاندید جراحی شکستگی استخوان فمور و یا آرتروپلاستی زانو یا مفصل هیپ با بیحسی نخاعی بستری شده در در بیمارستان شهید بهشتی کاشان وارد مطالعه شدند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه تقسیم شدند, بیماران در گروه ملاتونین شب قبل از عمل 5 میلی گرم ملاتونین به صورت خوراکی و در گروه کنترل دارونما دریافت کردند. برای تشخیص دلیریوم از تست Abbreviated Mental Test (AMT) استفاده شد . سنجش دلیریوم توسط چک لیست در سه روز پس از عمل انجام شد و نمره AMT بیمار ثبت می شود در صورتیکه امتیاز بدست آمده زیر 8 بود دلیریوم مثبت در نظر گرفته شد. اطلاعات بدست آمده شامل خصوصیات دموگرافیک بیماران ,نوع عمل جراحی ونتایج تست AMT در پرسشنامه مربوطه ثبت و اطلاعات وارد نرم افزار SPSS گردید و نهایتا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

معیارهای ورود: سن بالای 60 سال; تحت جراحی ارتوپدی; تحت بی حسی نخاعی. معیارهای عدم ورود: سابقه سوء مصرف مواد; اختلالات حسی شامل ناشنوایی و نابینایی; دمانس; سابقه تشنج

به گروه مداخله کپسول ملاتونین در شب قبل از عمل و تا سه شب بعد عمل، هر شب داده خواهد شد; و در گروه دارونما، کپسول دارونما در شب قبل از عمل و تا سه شب بعد عمل، هر شب داده خواهد شد.

دلیریوم

روش تصادفی بلوکی استفاده می شود. در روش بلوکی ابتدا بلوکهای چهارتایی از A و B که یکی دارو و یکی دارونما است تهیه شده و بر اساس جدول اعداد تصادفی دنباله ای که از حروف A و B تهیه می گردد. بیماران پس از ورود بر اساس شماره فرد بیمار در یکی از این گروه ها قرار می گیرند.

بیمار و فردی که دارو را به بیمار می دهد و پرستاران مراقب بیمار و فردی که دلیریوم را ارزیابی می کند نمیدانند بیمار در کدام گروه قرار دارد.