اثر داروي پروزستروني سيكلوزست جهت حمايت از فاز لوتئال روي ميزان حاملگي سيكل هاي تحريك شده تلقيح داخل رحمي در98 زوج نازا با تشخيص فاكتور ناشناخته(گروه مطالعه) با عدم مصرف داروي فوق در102 زوج نازا با تشخيص فاكتور ناشناخته(گروه شاهد)مقايسه شده است.

200زوج با تشخيص نازايي با فاكتورناشناخته كه به بيمارستان ميرزا كوجك خان مراجعه كرده اند تحت درمان با ۵۱۱سيكل تحريك شده همراه با تزريق درون رحمي نطفه قرار گرفته اند انتخاب شدند.شرایط عمده ورود به مطالعه شامل زوج هاي نابارور با تشخيص فاكتور ناشناخته با تجزيه مني طبيعي بر اساس معيارهاي World Health Organization / ازمايشات طبيعيFSH وLH ( كمتر از10 )/سطح پروزستروني وسط فاز لوتئال بيشتر از20 nmol/L/ نازايي با عامل ناشنا خته / باز بودن لوله هاي رحمي و طبيعي بودن شكل رحم باهستروسالپينگوگرافي بوده است و معيار هاي خروج از مطالعه عبارت است از زوج هاي نابارور با تشخيص نازايي باعامل ناشناخته با سن زن بيشتر از 36 سال / كاهش رزرو تخمداني(basal FSH level>10 IU/ L)/ تك تخمدان/ تخمدان پلي كيستيك با سونوگرافي/سابقه جراحي قبلي روي تخمدان/ اندومتريوز/ وجود بيماري هاي غدد درون ريز مي باشد. داروهاي كلوميفن و گنادوتروبين استخراج شده از ادرارزنان يائسه جهت تحريك سيكل تخمداني داده شد. بيماران به صورت اتفاقي به دو گروه تقسيم شدند. در گروه مطالعه(98 بيمار ) شياف وازني پروزستروني سيكلوزست داده شد. در گروه شاهد(102 بيمار) دارويي داده نشد. اهداف اصلي مطالعه مقايسه ميزان حاملگي و تولد زنده در دوگروه بود.

دانشگاه تهران