مقایسه تأثیرعمق جایگزینی جنین تا آندومتر فوندوس بر نتایج حاصل از روشهای کمک باروری

هدف از امبریو ترانسفر موفق عبارت است از انتقال آتروماتیک جنین ها به یک محل مناسب در رحم، جائیکه بیشترین میزان لانه گزینی وجود دارد. پیشنهاد شده است که انتقال جنین در قسمتهای پائین تر کاویته رحم نسبت به قسمتهای فوقانی تر ممکن است میزان لانه گزینی و حاملگی را افزایش دهد، این مطالعه آینده نگر اثر عمق قرار دادن جنین ها در کاویته رحم را روی لانه گزینی و حاملگی بعد از انتقا ل جنین تحت هدایت سونوگرافی شکمی در فاصله 5 ± 15 میلی متر و 5 ± 25 میلی متر را ارزیابی می کند .

مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده موازی آینده نگز است. تصادفی سازی به روش جدول اعداد تصادفی بوده و بیماران به دو گروه تقسیم میشوند. حجم نمونه بر اساس فرمول، نود نمونه در هر گروه تعیین گردید.

مرکز تحقیقاتی درمانی ناباروری یزد

شرایط ورود شامل بیماران با سن 39-20 و با نازایی به علت مردانه ، لوله ای ، تخمدانی ، ناشناخته ، مرکب و اندومتریوز که تحت IVFیا ICSI قرار می گیرندمی باشد. شرایط خروج از مطالعه نیز بیماران با اندومتریوز درجه 3و4 یا بیمارانی که پروتکل تحریک تخمدان متفاوت دریافت نموده اند.

گروه اول: جنین ها در عمق 15 ±5میلی متر بین نوک کاتتر و فاندوس رحم رها میگردند. گروه دوم: جنین ها در عمق 25± 5 میلی متر بین نوک کاتتر و فاندوس رحم رها میگردند.

-سن بیمار ـ مدت نازائی ـ اتیولوژی نازائی ـ گروه مورد مطالعه -حاملگی شیمیائی ـ حاملگی بالینی ـ وجود لانه گزینی

بیماران در روز انتقال بر اساس جدول اعداد تصادفی تقسیم می گردند

بیمار از عمقی که جنین وی در رحم رها میشود مطلع نمگردد.