مقایسه اثربخشی استفاده از تارولاک در مقابل سالین 5%، در پیشگیری از عفونت و دیسفانکشن کاتترهای همودیالیز

هدف این مطالعه بررسی اثربخش تارولاک و سالین5% به عنوان محلول های لاک در پیشگیری از دیسفانکشن کاتتر و عفونت های مرتبط با کاتتر همودیالیز است.

پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی کنترل شده یک سویه کور می باشد که بر روی 68 بیمار نیازمند همودیالیز انجام می شود. پس از هماهنگی و کسب رضایتنامه آگاهانه، بیماران (34 نفر در هر گروه) به طور تصادفی در دو گروه سالین5% و تارولاک قرار می گیرند و به مدت3 ماه فالوآپ می شوند.

از بیماران با بیماری مزمن کلیه نیازمند همودیالیز و دارای کاتتر دائم همودیالیز مراجعه کننده به مرکز همودیالیز بیمارستان گلستان اهواز، تعداد 68 نفر انتخاب و بصورت تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند. در گروه اول سالین 5% پس از هر نوبت همودیالیز در لومن کاتتر بیمار وارد می شود و کاتتر مسدود می گردد. در گروه دوم از محلول تارولاک به عنوان آنتی بیوتیک لاک استفاده می شود. بیماران از نوع درمان و گروه بندی اطلاعی نخواهند داشت و بدین ترتیب تا پایان کار، این مطالعه یک سوکور باقی می ماند.

معیارهای ورود به مطالعه: سن بالای 18 سال، بیماری مزمن کلیه نیازمند همودیالیز و داشتن کاتتر دایم همودیالیز، رضایت برای شرکت در مطالعه؛ معیار خروج از مطالعه: استفاده از کاتتر ورید مرکزی برای دلایلی غیر از همودیالیز

در گروه اول سالین 5% پس از هر نوبت همودیالیز در لومن کاتتر بیمار وارد می شود و کاتتر مسدود می گردد. در گروه دوم از محلول تارولاک به عنوان آنتی بیوتیک لاک استفاده می شود.

عفونت کاتتر و دیسفانکشن کاتتر

بیماران به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار می گیرند. به هر بیمار یک عدد از 1 تا 64 داده می شود و تخصیص بیماران به گروه های مطالعه با استفاده از جدول اعداد تصادفی انجام می شود.

بیماران از گروه بندی و نوع مداخله (دریافت تارولاک یا پلاسبو) اطلاعی نخواهند داشت. تارولاک و سالین در بسته بندی مشابه قرار داده می شوند (همراه با کد مخصوص) به نحوی که شرکت کنندگان متوجه نمی شود به کدام گروه تعلق دارند.