بررسی تاثیر استفاده از لیدوکائین اینتراپریتونئال در کاهش درد بعد از جراحی سزارین

بررسی تاثیر استفاده از لیدوکائین اینتراپریتونئال در کاهش درد بعد از جراحی سزارین

مطالعه کارآزمایی بالینی دو گروهه، موازی، تصادفی شده و دوسوکور که طی آن 200 بیمار به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

این مطالعه در بیمارستان ام البنین مشهد و بر روی مادران کاندید جراحی سزارین انجام می گیرد. این مادران به طور تصادفی در گروه دریافت کننده لیدوکائین اینتراپریتونئال و یا نرمال سالین قرار می گیرند. بیمار، جراح و مراقبین بیمار نسبت به نوع داروی مورد استفاده برای مادر، ناآگاه هستند.

معیارهای ورود شامل:‌تمام خانم های باردار با بارداری تک قلو / کاندید فعلی سزارین الکتیو با بی حسی اسپاینال / سن بین 18 تا 45 سال / نمایه توده بدنی کمتر از 40 / سابقه یک نوبت سزارین با انسزیون فان اشتیل. معیارهای خروجی شامل: سابقه جراحی های شکمی دیگر / سابقه دردهای مزمن / سابقه آریتمی قلبی / سابقه آلرژی به داروهای مورد استفاده در گروه مداخله.

پس از خروج نوزاد و جفت و اطمینان از برقراری هموستاز، یک سرنگ محتوی 20 سی سی لیدوکائین 2 درصد همراه با اپی نفرین 1 در دویست هزار در اختیار جراح قرار می گیرد. وی به طور فرضی ناحیه پریتونئال رحم را به 3 قسمت تقسیم نموده، و دو سوم از لیدوکایین را در فضاهای اطراف رحم و یک سوم باقی مانده را در محل انسزیون رحم می ریزد. در گروه کنترل، این سرنگ حاوی نرمال سالین خواهد بود.

میزان درد بعد از عمل جراحی که در فواصل ۶ و ۱۲ و ۲۴ ساعت بعد از عمل جراحی سنجیده می شود.

مادران بارداری به روش تصادفی ساده در یکی از دو گروه مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت. بدین صورت که بیمار با انتخاب یکی از پاکت های سربسته (محتوی نام گروه) در یکی از دو گروه مداخله یا کنترل قرار می گیرد.

شرکت گنندگان نسبت به دریافت دارو یا دارونما، بی اطلاع هستند. سرنگ های محتوی دارو یا دارونما نیز در دو گروه مشابه هم بوده و در هنگام جراحی به صورت کدگذاری شده در اختیار جراح قرار می گیرند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.

مقاله حاصل از مطالعه مذکور

یکسال بعد از چاپ نتایج

محققین شاغل در موسسات دانشگاهی و علمی

جهت انجام مطالعات متاآنالیز

از طریق ایمیل

بعد از دریافت ایمیل