تاثیر پرگابالین در درمان سرفه تحت حاد و مزمن مقاوم به درمان

بررسی تاثیر پرگابالین در درمان سرفه تحت حاد و مزمن مقاوم به درمان

کارآزمایی بالینی تصادفی شده دارای گروه کنترل، با دو گروه موازی مشتمل بر 30 نفر، که در فاصله فروردین 1398 تا مهر 1398 وارد مطالعه می شوند و به مدت دو هفته پیگیری می گردند.

در این مطالعه 30 بیمار مبتلا به سرفه تحت حاد و مزمن مقادم به درمان که دارای شرایط ورود به مطالعه هستند و به بیمارستان شهید بهشتی قم مراجعه می کنند انتخاب می شوند. شرکت کنندگان بصورت تصادفی به روش تصادفی سازی بلوک به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند. گروه مداخله کپسول پرگابلین و گروه کنترل کپسول پلاسبو را دریافت می کنند. بیماران و ارزیاب پیامد از نوع مداخله آگاه نیستند.

معیار ورود: سرفه تحت حاد (بین 3 تا 8 هفته) و یا مزمن. معیار های عدم ورود: سابقه آسم، سابقه برونشیت مزمن، ابتلا به پنومونی، آبسه ریوی و یا سل ریوی، افراد سیگاری

گروه مداخله: کپسول پرگابالین، خوراکی، 150میلی گرم، هر 12 ساعت تا دو هفته. گروه کنترل: کپسول پلاسبو، خوراکی، هر 12 ساعت تا دو هفته

تعداد حملات سرفه در روز و تعداد سرفه در هر بار حمله

بیماران به روش تصادفی سازی بلوکی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده می شوند. بدین منظور از بلوک های با اندازه 4 استفاده خواهد شد. شش بلوک مشتمل بر BAAB, ABBA, BABA, BBAA, ABAB ,AABB خواهیم داشت. جهت پنهان سازی تخصیص تصادفی از پاکت های تیره شماره گذاری شده استفاده خواهد شد که در درون آنها برحسب توالی تصادفی تولید شده نام گروه مشخص می شود. سپس حسب ترتیب ورود نمونه ها به مطالعه برای اولین بیمار پاکت شماره یک باز شده و گروه او مشخص می شود و الی آخر

افراد شرکت کننده و شخصی که پیامدها را ارزیابی می کند از تخصیص مطلع نیستند

داده ها اختصاصی مطالعه حاضر می باشد