بررسی تاثیر فیزیوتراپی بعد از زایمان در عملکرد جنسی و بی اختیاری زنان پرایمی گراوید

هدف ازاین مطالعه تعیین و مقایسه ی نتایج فیزیو تراپی بعد از زایمان در عملکرد جنسی و بی اختیاری زنان پرایمی پار بود .

در این کارازمایی بالینی 114 نفر از بیماران با معیارهای ورود به روش تصادفی سازی ساده به دو گروه موازی 57 نفره ( مداخله و کنترل )تقسیم می شوند .

جامعه مورد مطالعه زنان پرایمی گراوید مراجعه کننده به بیمارستانهای الزهرا و شهید بهشتی اصفهان در سالهای 98-1397 بودند .در گروه کنترل توصیه های روتین بعد از زایمان انجام میشود. گروه مداخله جهت انجام فیزیو تراپی هفته ای یک بار به مدت دو ماه به مرکز صدیقه طاهره ارجاع میشوند. سپس هر دو گروه مداخله و کنترل بعد از 4 ماه از زایمان مورد ارزیابی مجدد با تکمیل دو پرسشنامه قرار میگیرند .

شرایط ورود به مطالعه پرایمی پار بودن، گذشت 8 هفته از زایمان طبیعی ، تولد نوزاد ترم(بالای 34 هفته) و سالم ، عدم ابتلا به بیماری مدیکال و بیماری روانی در زوجین ، عدم مصرف الکل و دارو های موثر در عملکرد جنسی و عدم استفاده از وسایل فورسپس و واکیوم بود وشرایط خروج ا ز مطالعه بارداری در مدت زمان مطالعه ، عدم همکاری در ادامه فیزیوتراپی .اعتیاد .ورزشکار بودن و ابتلا به پرولاپس رحمی و سیستوسل رکتوسل گرید 3 و4بود.

در گروه مداخله ، خانم های پرایمی گراوید 8 هفته پس از زایمان جهت انجام فیزیو تراپی به مرکز صدیقه طاهره ارجاع میشوند تا بیماران هفته ای یک بار به مدت دو ماه ورزشهای کف لگن را در این مرکز به مدت 45 دقیقه انجام دهند.در گروه کنترل توصیه های روتین بعد از زایمان انجام میشود.بیماران در این گروه هیچ درمان فیزیوتراپی دریافت نکرده در نهایت پس از گذشت 2ماه و 4ماه از کلیه بیماران درخواست می شود که مجددا به مرکز مربوطه ارجاع داشته و پرسشنامه های مطالعه را بار دیگر تکمیل نمایند.

عملکرد جنسی ؛بی اختیاری

بیماران به روش تصادفی سازی ساده به دو گروه تقسیم شدند.