بررسی اثر ژل پلاكتي اتولوگ بر ترمیم زخمهای لیشمانیوز جلدی

تعیین اثر ژل پلاكتي اتولوگ در بهبود زخم و ترميم اسكارهاي ناشي از لیشمانیوز جلدی

در اين کارآزمایی بالینی، ١٥ بيمار با رعایت شرایط ورود و بصورت تصادفی وارد مطالعه می شوند. در اين مداخله، زخمي که علاوه بر درمان روتین، ژل پلاكتي اتولوگ را دریافت کرده با زخمي ديگر بر روي دست همان بيمار كه تنها درمان روتين را دریافت کرده مورد مقايسه قرار می گیرد. اين مطالعه فاز سوم كار آزمايي مي باشد. در اين مداخله، برای هر بیمار ۵ بار ژل پلاکتی با فاصله زماني يك هفته در ميان مورد استفاده قرار می گیرد.

محل انجام مداخله دانشگاه علوم پزشکی جهرم مي باشد . در اين مطالعه، پزشک نسبت به نوع درمان بی اطلاع می باشد.

افراد مورد مطالعه، بيماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی می باشند. شرایط ورود: بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی- سن بین ۱۵ تا ۵۰ سال شرایط عدم ورود: حالت هاي هيپوولميك، اختلالات کیفی و کمی پلاكتی، سپسيس، دیابت

گروه مداخله متشكل از افرادي هستند كه دچار زخم ناشي از لیشمانیوز جلدی با شرايط ورود ذكر شده در بالا بوده و علاوه بر درمان روتین (گلوکانتیم)، فرآورده ژل پلاکتی اتولوگ را دریافت می کنند. گروه كنترل ،نيز تنها درمان روتين را دريافت می کنند.

مدت زمان بهبودی زخم، اندازه سطح زخم

در این مطالعه، بیماران به روش تصادفی سازی ساده انتخاب می شوند واحد تصادفی سازی: فردی

در این مطالعه، مراقب بالینی و ارزیابی کننده پیامد از نوع درمان داده شده در هر گروه اطلاعي ندارد و در واقع نسبت به افرادي كه ژل پلاكتي را دريافت کرده اند Blind مي باشند