اثر مکمل یاری اسیدهای چرب امگا- 3 برسطح سرمی مالون دی آلدئید (MDA) ، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و پاراکسوناز 1(PON1) در مبتلایان به سندرم تخمدان پلی کیستیک

مطالعه حاضر به صورت کارآزمایی بالینی یکسو کور بر روی 60 نفر از مبتلایان به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) انجام شد. هدف کلی طرح تعیین اثر مکمل یاری اسیدهای چرب امگا- 3 بر سطح سرمی مالون دی آلدئید، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی و آنزیم پاراکسوناز در مبتلایان به سندرم تخمدان پلی کیستیک و هدف کاربردی طرح كمك به پیشگیری و درمان این بیماری وکاهش عوارض آن از جمله ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی عروقی بوده است. شرایط ورود به مطالعه شامل زنان 35-20 ساله مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک با نمایه توده بدن در محدوده 40-25 و شرایط خروج از مطالعه شامل اختلالات تیروئیدی؛ هیپرپرولاکتینمی؛ سندرم کوشینگ؛ بیماری های کبدی؛ کلیوی و قلبی-عروقی؛ دیابت؛ بارداری و شیردهی؛ سیگار کشیدن؛ مصرف داروهای ضد چاقی؛ دارو های کاهنده لیپید؛ گلوکوکورتیکوئیدها و داروهای ضد انعقادی؛ استفاده از رژیم کاهش وزن؛ برنامه ورزشی منظم؛ استفاده از مکمل امگا-3 در طول 2 ماه گذشته؛ استفاده از سایر مکمل های غذایی در طول مطالعه تعیین گردید. در ابتدای مطالعه برای هر فرد یک فرم مشخصات عمومی (شامل سن، وزن، قد، نمایه توده بدن و...) تکمیل و دریافت غذایی 3 روز (دو روز عادی ویک روز تعطیل) جمع آوری شد. افراد به طور تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. از کلیه افراد خونگیری در حالت ناشتا جهت سنجش متغیرهای مالون دی آلدئید (MDA) ، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) وآنزیم پاراکسوناز1(PON1) انجام شد. سپس اعضای گروه مداخله به مدت 2 ماه، روزانه 2 عدد کپسول 1 گرمی اسیدهای چرب امگا-3 شامل 360 میلی گرم ایکوزابنتانوئیک اسید و240 میلی گرم دوکوزاهگزانوئیک اسید و اعضای گروه مداخله روزانه 2 کپسول 1 گرمی حاوی روغن آفتابگردان به عنوان پلاسبو دریافت کردند. از شرکت کنندگان خواسته شد رژیم غذایی و فعالیت فیزیکی خود را در طول مطالعه تغییر ندهند. در پایان مداخله اندازه گیری های تن سنجی و در یافت غذایی برای اعضای هر دو گروه تکرار شد و خونگیری مجدد جهت اندازه گیری شاخص های بیوشیمیایی ذکر شده به عمل آمد.

معاونت پژوهش دانشگاه علوم پزشکی تبریز