مقایسه اثربخشی مداخلات شناختی و هیجانی بر نشانه های مرضی ناشی از شکست رابطه عاطفی در دانشجویان

پژوهش حاضر بر آن است که اثربخشی درمان تنظیم هیجانی و درمان شناختی-رفتاری در کاهش نشانه های مرضی ناشی از شکست رابطه عاطفی و افزایش سطح کنش وری آنها را مورد بررسی قرار دهد.

مطالعه تک نمونه ای بالینی بدون گروه کنترل، مبتنی بر جامعه و عمل گرا، با گروه های موازی ، غیرتصادفی

جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه کردستان در سال تحصیلی ٩٨-٩٧ که شکست عاطفی یا عوارض ناشی از شکست عاطفی را تجربه می کنند. از طریق نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس و از طریق فراخوان افراد که نمره لازم در پرسشنامه ناراحتی ناشی از شکست رابطه (Breakup Distress) را کسب کنند و داوطلب باشد 6نفر انتخاب شده و در دو گروه 3نفری شامل درمان شناختی-رفتاری و درمان مبتنی بر تنظیم هیجانی دسته بندی شده و در مدت حداکثر شش ماه فرآیند درمانی انجام خواهد شد. پس از درمان، متغیرها دوباره اندازه گیری خواهند شد.

معیار ورود شکست عاطفی حل نشده، اختلالهای روانی و مشکلات رفتاری یا کاهش کنش وری، پذیرش حضور در پژوهش و معیار خروج از گروه سابقه اختلالهای وخیم، حضور همزمان سؤ مصرف مواد می باشد.

افراد داری تجربه شکست عاطفی که دارای نشانه های مرضی در دو گروه مداخله شامل تنظیم هیجانی و درمان شناختی رفتاری قرار می گیرند.

پرسشنامه آشفتگی ناشی از شکست رابطه (Breakup Distress)؛ مقیاس بخشش (Forgiveness)؛ مقیاس نشخوار فکری-بعد از شکست عاطفی (Rumination)؛ مقیاس نشخوار خشم پس از پایان رابطه عاطفی

پایان نامه

1399

همه

همه

همه

همه