تاثیر آموزش فعالیت های فیزیکی به روش باز خود محور بر توانایی جسمانی و کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی

تاثیر آموزش فعالیت های فیزیکی به روش باز خود محور بر توانایی جسمانی و کیفیت زندگی بیماران دیالیزی مبتلا به مرحله ی آخر نارسایی کلیه ی مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر همدان

اين يك مطالعه كارآزمايي باليني است كه تخصيص بيماران به دو گروه مداخله و كنترل به تخصيص تصادفي بوكي انجام خواهد شد. ۹۰ بيمار در اين مطالعه مشاركت خواهند داشت.

جامعه پژوهش، بیماران مبتلا به نارسایی کلیه تحت درمان با همودیالیز در مرکز دیالیز بیمارستان های بهشتی و بعثت شهر همدان در سال 1397 می باشد. در مرحله ی پیش آزمون، هر دو گروه در شرایط یکسان، پرسشنامه مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه ی مربوط به کیفیت زندگی بیماران مبتلا به بیماری کلیوی (KDQOL-SF ) را پر خواهند کرد. همچنین مسافتی که بیماران طی 6 دقیقه می پیمایند، توسط پژوهشگر ثبت خواهد شد. آموزش ورزش ها به صورت شفاهی به بیمار داده می شود و سپس از بیمار می خواهیم تا مجدد مطالب را برای ما تکرار کند در صورت عدم فهم صحیح بیمار آموزش مجدد داده خواهد شد. توانایی جسمانی و کیفیت زندگی بیماران در هر دو گروه در انتهای هفته اول، دوم، چهارم، ششم، هشتم، دهم و دوازدهم سنجیده خواهد شد.

داشتن رضایت برای شرکت در مطالعه، انجام روش درمانی همودیالیز حداقل به مدت 6 ماه، نداشتن بیماری قلبی – عروقی که مانع از انجام برنامه ورزشی شود؛ عدم شرکت در برنامه ورزشی به مدت 4 بار در طول کل برنامه آزمون، ترک کردن دیالیز به علت پیوند کلیه یا هر اقدام دیگر، عدم رضایت به ادامه همکاری.

گروه مداخله طی3 نوبت ورزش های تقویت کننده اندام تحتانی به همراه ورزش های ایزوتونیک و ایزومتریک که توسط کارشناس طب ورزشی طراحی شده است را طی هفته انجام خواهند داده و در گروه کنترل اقدامی انجام نشد و مراقبت های روتین بخش را دریافت کردند.

توانایی جسمانی؛ کیفیت زندگی

تخصيص تصادفي به روش بلوكي

در حال حاظر دانشگاه این اجازه را نمیدهد.