بررسی تاثیر خاطره گویی گروهی ساختاریافته بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی در تکالیف روزمره ی سالمندان

اهداف: هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر خاطره گویی گروهی ساختاریافته بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی در تکالیف روزمره ی سالمندان60 ساله و بالاتر است. طراحی: شرکت کنندگان از میان زنان و مردان 60 سال و بالاتر مراکز روزانه سالمندان انتخاب می شوند. 44شرکت کننده بصورت تصادفی با استفاده از پاکتهای کدگذاری شده در دو گروه کنترل و درمان قرار می گیرند. نحوه انجام: ارزیابی ها سه بار برای هر فرد توسط یک کاردرمانگر با تجربه که نسبت به گروه های آزمودنی ها بی اطلاع است، انجام می شود (قبل و بعد از مداخله و یک ماه پس از اتمام مداخله). شرکت کنندگان: آزمودنی های باید از سلامت شناختی، بینایی و شنیداری برخوردار باشند و دارای سواد خواندن و نوشتن به زبان فارسی باشند. مداخلات:بعد از جلسات ارزیابی اولیه، جلسات درمان برای گروه درمان شامل 2 جلسه در هفته به مدت 10 جلسه و هر بار 60 تا 90 دقیقه می باشد. درمان بصورت جلسات خاطره گویی گروهی بصورت ساختاریافته بو مرور خاطرات کودکی، نوجوانی، خانه و خانواده، بزرگسالی و خلاصه ای از تمام زندگی خود می باشد. متغیرهای پیامد اصلی و ثانویه: پرسشنامۀ کیفیت زندگی سالمندان(35-OPQOL) و مقیاس خودکارآمدی تکالیف برای فعالیت های روزمرۀ سالمندان می باشد.

معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران