بررسی تاثیر تحریکات حس سطحی و عمقی بر فعالیت های روزمره زندگی، عملکرد حرکتی و اسپاستی سیتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی

اهداف: هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی تاثیر تحریکات سطحی و عمقی بر فعالیت های روزمره زندگی، عملکرد حرکتی و اسپاستی سیتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی است. طراحی: شرکت کنندگان، افراد مبتلا به سکته مغزی مزمن سنین بالای 50 سال مراجعه کننده به کلینیک توانبخشی هلال احمر استان اصفهان می باشند. 60 شرکت کننده واجد شرایط، بصورت تصادفی با استفاده از پاکتهای کدگذاری شده در دو گروه کنترل و درمان قرار می گیرند. نحوه انجام: ارزیابی ها سه بار برای هر فرد توسط یک کاردرمانگر با تجربه ای که نسبت به گروه های آزمودنی ها بی اطلاع است، برای هر دو گروه انجام می شود (قبل و بعد از مداخله، سه هفته بعد از مداخله). شرکت کنندگان: آزمودنی های باید تنها یک سکته مغزی را تجربه کرده باشند و در دوره مزمن بیماری بسر برند. مداخلات:بعد از جلسات ارزیابی اولیه، جلسات درمان برای گروه درمان علاوه بر درمان های رایج کاردرمانی، شامل 4 جلسه در هفته به مدت 6 هفته و هر بار 45 دقیقه می باشد. درمان شامل جلسات تحریکات حس سطحی و عمقی می باشد. گروه کنترل نیز درمان های رایج کاردرمانی را دریافت می کنند . متغیرهای پیامد اصلی و ثانویه: آزمون بارتل برای ارزیابی فعالیتهای روزمره زندگی و آزمون Fugle-meyerبرای ارزیابی عملکرد دست و مقیاس Modified Ashworth برای ارزیابی اسپاستی سیتی استفاده می شود.

معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران