تاثیر بکارگیری "الگوی سازگاری روی" بر فشار خون و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پرفشاری خون

تعیین تأثیر به کارگیری "الگوی سازگاری روی" بر میزان فشار خون و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پرفشاری خون

این مطالعه یک کارازمایی بالینی دارای دو گروه آزمون و کنترل است. هر گروه دارای 40 شرکت کننده بود. نمونه گیری به روش تصادفی در دسترس بود و اختصاص نمونه ها به دو گروه غیرتصادفی بود. همچنین مطالعه کورنشده بود. مطالعه دارای سه مرحلۀ قبل از مداخله، مداخله و پس از مداخله بود.

محل انجام مطالعه اورژانس مرکز قلب یزد بود. پس از نمونه گیری ابتدا متغیرهای پژوهش از طریق اندازه گیری فشار خون و تکمیل پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36 بررسی شد. سپس مداخله در گروه آزمون به صورت اجرای الگوی سازگاری روی مطابق با گام های فرآیند پرستاری اجرا شد و مداخله ای در گروه کنترل انجام نشد. در اجرای الگوی سازگاری روی ابتدا بررسی و شناخت با استفاده از فرم بررسی روی انجام شد و رفتارهای ناسازگار و محرک های آن مشخص شد. در مرحله بعد تشخیص های پرستاری بر اساس رفتارهای ناسازگار شناسایی شد. سپس اهداف تعیین شد و بر اساس آن برنامه ریزی و تدابیر پرستاری اتخاذ شد. سپس تدابیر با استفاده از چهار استراتژی آموزش،ارجاع، مشاوره و پیگیری به اجرا درآمد. ارزشیابی برای تعیین میزان دستیابی به اهداف از طریق بررسی مجدد رفتارهای ناسازگار و میزان پایبندی شرکت کنندگان به مراقبته های توصیه شده انجام شد.

بیماران مبتلا به پرفشاری خون که 40 تا 60 ساله بودند؛ سواد خواندن و نوشتن داشته و حداقل دو سال سابقۀ ابتلا به پرفشاری خون داشتند. و ابتلا پرفشاری خون توسط پزشک تایید شده بود.

این مطالعه شامل دو گروه آزمون و کنترل بود. در گروه آزمون الگوی سازگاری روی به اجرا درآمد و در گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت.

کاهش میزان فشار خون سیستولیک و دیاستولیک؛ بهبود نمره کیفیت زندگی.