بررسی تاثیر تمرینات تنفسی بر میزان بروز آتلکتازی در بیماران تحت جراحی فک

تعیین تاثیر تمرینات تنفسی بر میزان بروز آتلکتازی در بیماران تحت جراحی فک.

کارآزمایی بالینی دارای یک گروه کنترل، مبتنی بر جامعه و عمل گرا، بدون کورشدگی، تصادفی شده

براي هر فـرد در مرحلـه قبل از عمل عكس ريه، صداي ريه، عمـق تـنفس، ريـتم تنفس، تعداد تنفس، تعداد نـبض، درجـه حـرارت و درصـد اشباع اكسيژن شرياني از طريق پالس اكسـيمتري با همکاری دو پرستار كنتـرل شده و ثبت می‌شود. سپس اين مـوارد به غیر از عکس ریه در روز های اول و دوم بعد از عمل بررسی و ثبت می گردد. همچنین عمـق تـنفس، ريـتم تنفس و صدای ریه از 24 ساعت دوم به بعد کنترل می شود. در بیمارانی که پزشک با توجه به علائم و چک لیست احتمال آتلکتازی را بدهد، بعد از 48 ساعت از بیماران برای تشخیص قطعی و نهایی آتلکتازی عکس ریه بر مبنای نظر متخصص داخلی گرفته می شود.نمونه ها از بیمارستان امام خمینی (ره) و طالقانی جمع آوری می گردد.

دامنه سنی 60-15 سال.عدم بیماری ریوی قبل از عمل.عدم جراحی اورژانسی، و رضایت شرکت در پژوهش شرایط ورود و شرایط عدم ورود شامل: طولانی شدن رویه جراحی بیشتر از 6 ساعت ، وجود هرگونه ناهنجاری قفسه سینه، اختلالات همودینامیک شدید.

گروه کنترل مراقبت های روتین را دریافت می کنند. روز قبل از جراحی به گروه مداخله تمرینات تنفسی که شامل سه تنفس عمیق با لب غنچه ای، انجام دم عمیق به مدت شمارش ذهنی سه عدد (یک تا سه)، انجام دو سرفه موثر حین بازدم می باشد به بیماران در گروه مداخله آموزش داده از آنها می خواهیم که این تمرینات را تقریبا یک ساعت بعد از خروج لوله تراشه آغاز کنند و حداقل سه بار در روز در زمان بیداری به مدت دو روز بعد از عمل انجام دهند.

آتلکتازی

یکی از نمونه‌ها به روش نمونه گیری تصادفی بلوکی جایگشتی به دو گروه مورد مطالعه تخصیص داده می‌شوند و بدین صورت مطالعه تا زمان کامل شدن تعداد نمونه‌ها ادامه خواهد یافت. در این روش محققان ابتدا یک حجم نمونه کلی را را تعیین نموده و سپس به طور تصادفی مجموعه‌ای از آنان را به یک گروه و بقیه را به گروه دیگر تخصیص می‌دهیم. برای اجرای این روش تصادفی سازی به ترتیب زیر عمل می‌کنیم. 1- حجم نمونه کلی و نسبت حجم نمونه در گروه ها مشخص شود. 2- به تعداد نمونه مورد بررسی از جدول اعداد تصادفی اعداد تک رقمی بین 0 تا 9 انتخاب خواهد شد. 3- برای مطالعات با دو گروه، اعداد 9-0 به دو بلوک مساوی تقسیم می‌شود که احتمال تخصیص فرد به هر بلوک 5/0 باشد. بلوک 4-0 برای گروه اول و بلوک 9-5 برای درمان دوم می‌تواند به کار برده شود. 4- بر اساس اعداد انتخابی از جدول اعداد تصادفی و تعیین بلوک‌ها مشخص است که هر فردی که به مطالعه وارد می‌شود، در کدام گروه قرار خواهد گرفت. با توجه به اینکه با این روش نمونه‌گیری می‌توان تا تکمیل شدن حجم نمونه تخصیص تصادفی را اجرا و نمونه‌های بیشتری را در مدل قرار داد، لذا اگر یکی از نمونه‌ها به هر دلیلی از مطالعه خارج شد یک نمونه دیگر را می‌توان جایگزین آن نمود.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد