مقایسه زمان شروع بیحسی ایجاد شده با دو روش استفاده از لیدوکائین، در بی حسی منطقه ای داخل وریدی اندام فوقانی

مقایسه زمان شروع بیحسی ایجاد شده با دو روش استفاده از لیدوکائین، در بی حسی منطقه ای داخل وریدی اندام فوقانی

کارازمایی بالینی یک سوکور دارای گروه کنترل با حجم نمونه 40 نفر

ضمن توضیح مداخله و اخذ رضایت نامه از بیمار مقدار 20 –15 میلی لیتر لیدوکائین یک درصد با توجه به حداکثر دوز 3 میلی گرم پر کیلو گرم بروش بی حسی وریدی برای بیمار تزریق می شود ونتایج حاصله بررسی میگردد

1- بیمارانی که تحت عمل جراحی اندام فوقانی (دست و ساعد)کمتر از 90 دقیقه قرار گیرند 2- بیماران در طبقه بندی انجمن متخصصین بیهوشی امریکا در کلاس 1 و 2 باشند 3- سن بیماران بین 18 تا 60 سال باشد 4- بیمارانی که منعی برای بستن تورنیکه در اندام نداشته باشند( انمی داسی شکل، رینود، سابقه آلرژی به لیدوکائین، سابقه ، بیماری فاویسم، تشنج) شرایط عدم ورود : 1- عدم موفقیت در گرفتن خط وریدی در اندام مربوطه 2- تخلیه تورنیکه پس از تزریق دارو به هر دلیل 3- طول کشیدن عمل جراحی بیش از 90 دقیق

استفاده از 20 –15 میلی لیتر لیدوکائین یک درصد با توجه به حداکثر دوز 3 میلی گرم پر کیلو گرم در بی حسی اندام فوقانی بیمار

زمان شروع بی حسی و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک

به همه شرکت کننده ها نحوه بی حسی توضیح داده شد ولی از میزان و غلظت دارو بی اطلاع بودند