بررسی تاثیر درمان به روش آموزش روانی بر اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی مراقبین کودکان مبتلا به فلج مغزی

بررسی تاثیر برنامه آموزش روانی برکیفیت زندگی, اضطراب و افسردگی مراقبین کودکان مبتلابه فلج مغزی

کارآزمایی بالینی، بدون گروه کنترل، طرح پیش آزمون/پس آزمون

مطالعه حاضر در مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی عضلانی دانشگاه علوم پزشکی سمنان انجام خواهد شد. در این کارآزمایی بالینی تعداد 15 نفر از مراقبین کودکان مبتلا به فلج مغزی مراجعه کننده به کلینیک های کاردرمانی شهر سمنان به روش تصادفی ساده انتخاب خواهند شد. پس از انتخاب مشارکت کنندگان در پژوهش و اخذ رضایت آگاهانه ،ارزیابی های اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی از مشارکت کنندگان به عمل خواهد آمد. ارزیابی های مذکور در دو نوبت دیگر یعنی بلافاصله پس از اتمام جلسات درمانی و پس از یک دوره 2 پیگیری ماهه انجام خواهد شد. پروتکل برنامه آموزش روانی بصورت 5 جلسه برنامه مداخله ای گروهی شامل برنامه های آموزشی و گروه درمانی حمایتی می باشد.

ملاک های ورود برای این مراقبین به شرح ذیل خواهد بود: 1- دامنه سنی این مراقبین 25 – 40 سال خواهد بود. 2- دامنه سنی کودکان2-7 سال خواهد بود . 3- کودکان از نظرمقیاس سامانه طبقه بندی عملکرد حرکتی درشت (GMFCS) در سطح حرکتی 3 یا 4 یا 5 باشند. 4- مراقبین دارای حداقل مدرک پنجم ابتدایی باشند.5- تشخیص قطعی، فلج مغزی باشد. ملاک های خروج آزمودنی ها از پژوهش شامل عدم حضور شرکت کننده در یک جلسه از مجموع جلسات آموزش روانی و یا عدم تمایل به ماندن در پژوهش می باشد.

گروه مداخله شامل مراقبین کودکان مبتلا به فلج مغزی می باشد.

سطح اضطراب؛ افسردگی؛ کیفیت زندگی