ارزیابی مقایسه ای شاخص های پریودنتال در ایمپلنت های با بارگذاری فوری کاشته شده در تکنیک حفره الوئول تازه کشیده شده و تاخیری در بیماران کاندید دریافت ایمپلنت

ارزیابی مقایسه ای شاخص های پریودنتال در ایمپلنت ها با بارگذاری فوری کاشته شده درتکنیک حفره الوئول تازه کشیده شده و تاخیری

در این مطالعه، تعداد 98 بیمار در گروه های مداخله ای ایمپلنت فوری و تاخیری انتخاب شدند. تمام بیماران اندیکاسیون جایگذاری ایمپلنت به روش های فوق را داشتند. در نهایت شاخص های پریودنتال به صورت مقایسه ای ارزیابی شدند.

این تحقیق به روش زیر انجام شد 1) تکنیک فوری: دندان که دارای شرایط ایمپلنت فوری بودند انتخاب شدند و سپس دندان به صورت a traumatic کشیده شده و داخل ساکت کورتاژ و با محلول سالین شستشو داده شد. عمل drilling در موقعیت مناسب انجام و ایمپلنت جایگذاری شد. در صورتیکه torque بالای N/CM 35 می بود و ثبات اولیه مناسبی به دست می آمد، بعد از 24 ساعت پس از جراحی، جهت گذاشتن کرون موقت به پروتوزیست ارجاع داده می شد و پس از 4-3 ماه از موقع جراحی کرون دائم قرار داده میشد. در این مرحله شاخص های پریودنتال (papilla index,bleeding index,probing pocket depths)و اندازه گیری شد و رادیوگرافی PA جهت بررسی لوسنسی و همچنین بررسی میزان تحلیل استخوان تهیه گردید. سپس بیمار 8 ماه بعد جهت اندازه گیری مجدد شاخص ها مراجعه کرد. 2)تکنیکimplantion delay:در این تکنیک نیز موارد بی دندانی که کاندید ایمپلنت بودند انتخاب و پس از بی حسی ، اینسیژن و فلپ موکوپریوستال اجرا و استخوان اکسپوز و ایمپلنت گذاشته شد. پس از 3 ماه بیمار مراجعه کرده و کرون گذاری انجام شد. در این مرحله شاخص های فوق اندازه گیری شد و همچنین 8 ماه بعد از آن اندازه کیری گردید.

سن بالاتر از 25 سال ، پلاک ایندکس 20%، نداشتن عفونت فعال در محل ایمپلنت گذاری

گروه مداخله اول: بار گذاری ایمپلنت به روش فوری (کاشت ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان) گروه مداخله دوم: بار گذاری ایمپلنت به روش تاخیری (روش معمول)

میزان موفقیت و ثبات درمان میزان تحلیل استخوان لوسنسی دارد یا ندارد بررسی میزان خونریزی از لثه میزان عمق پاکت