بررسی تاثیر خنده درمانی بر اضطراب و خستگی بیماران تحت درمان با همودیالیز

هدف از انجام این مطالعه تعیین تأثیر خنده درمانی بر میزان خستگی و اضطراب بیماران مبتلا همودیالیز است.

در این مطالعه 62 بیمارتحت درمان با همودیالیز و دارای شرایط ورود به مطالعه که به بخش همودیالیز بیمارستان واسعی سبزوار مراجعه می کنند انتخاب می شوند. شرکت کنندگان بصورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شود.با توجه به ماهیت مداخله،کورسازی و پنهان سازی در این مطالعه کاربردی ندارد.

جامعه آماری شامل کلیه 120 بیمار دیالیزی است که در سال 1397 به بیمارستان آموزشی واسعی سبزوار مراجعه می کنند. به علت ویژگی های مداخله در مطالعه، پنهان شدن و تخصیص پنهان برای این مطالعه قابل استفاده نیست.

سن بین 18 تا 65 سال داشته باشند; حداقل 6 ماه سابقه دیالیز داشته باشد; دارای پرونده فعال دیالیز در مرکز دیالیز سبزوار باشند (بیمار دیالیزی مهمان یا دیالیزی دوره ای نباشند); ناتوانی جسمی یا بیماری مزمن نداشته باشند. معیارهای خروج از مطالعه: عدم تمایل به ادامه شرکت در مداخله؛ بروز هر گونه بیماری یا ناتوانی شدید (غیر از دیابت و پرفشاری خون) ; پیوند کلیه؛ فوت بیمار

بیماران گروه مداخله در جلسات خنده درمانی دو بار در هفته به مدت یک ماه(در مجموع 8 جلسه) شرکت می کنند. جلسات با سه روش پخش کلیپ های کمدی، بازی های طنز و لطیفه گویی برگزار خواهد شد. بیماران گروه کنترل مراقبت های معمول را دریافت می کنند.

خستگی، اضطراب

62 بیمار به روش تصادفی با استفاده از روش برد زدن کارت‌ها انتخاب می شوند. 31 نفر از شرکت‌کنندگان به‌صورت تخصیص تصادفی در گروه آزمون (خنده درمانی) و 31 نفر در گروه کنترل قرار می گیرند به‌منظور جلوگیری از انتشاراطلاعات، بیماران گروه آزمون و کنترل از لیست بیماران روزهای زوج و فرد انتخاب می شوند.نحوه تخصیص بیماران روزهای زوج و فرد به گروه آزمون و کنترل با استفاده از پرتاب سکه است.بدین‌صورت که مقرر شده است که توسط شخصی که جز تیم تحقیق نیست، سکه‌ای پرتاب شود، چنانچه شیر آمد، بیماران روزهای زوج در گروه مداخله قرار گیرند و چنانچه خط آمد، بیماران روزهای فرد در گروه مداخله قرار گیرند. سپس فهرستی از بیماران روزهای زوج و فرد تهیه می شود و به روش تصادفی با استفاده از روش برد زدن کارت‌ها بیماران این گروه‌ها توسط شخصی که جز تیم تحقیق نیست، انتخاب می شوند.بدین‌صورت که جهت انتخاب تصادفی بیماران، اسامی بیماران داخل کارت‌هایی قرار می گیرد، سپس با ادغام کردن کارت‌ها با یکدیگر، یک کارت خارج می‌شود و تخصیص آن ثبت می شود و آن کارت پس از خارج شدن مجدداً به جمع سایر کارت‌ها برگردانده می شود. سپس کارت‌ها مجدداً باهم ادغام‌شده و یک کارت دیگر خارج می‌شود. این روند تا رسیدن به یک توالی تصادفی مطابق با حجم نمونه (31 نفر در هر گروه) ادامه می یابد. کورسازی و پنهان‌سازی تخصيص تصادفي در این مطالعه کاربرد ندارد.