مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان معمول بر علائم افسردگی و نگرش های ناکارآمد پس از عمل جراحی بای پس عروق کرونری در بیماران قلبی عروقی: یک کارآزمائی بالینی تصادفی

تعیین اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر علائم افسردگی و نگرش های ناکارآمد در بیماران پس از عمل جراحی بای پس قلبی

مطالعه ی حاضر از طرح کارآزمایی بالینی تصادفی شده برای مقایسه درمان شناختی رفتاری مبتنی بر حل مسئله با گروه مراقبت عادی استفاده نموده است. شرکت کنندگان در مطالعه به صورت در دسترس انتخاب شدند و تخصیص افراد نمونه به گروه ها به صورت تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی انجام شد.

روش مطالعه، کارآزمایی بالینی تصادفی شده است و از طرح آزمایشی پیش آزمون و پس آزمون دو گروهی استفاده خواهد شد. ابزارهای مطالعه پرسشنامه افسردگی بک و مقیاس نگرش های ناکارآمد است. محل مطالعه: بیمارستان شهید مدرس. تعداد بیماران در گروه مداخله: 22 نفر. تعداد بیماران در گروه شاهد: 22 نفر.

معیار های ورود:ملاک های تشخیصی DSM-5 برای اختلال افسردگی ناشی از یک بیماری طبی دیگر؛ سن زیر 70 سال؛ تحصیلات: حداقل دیپلم؛ مسلط به زبان فارسی؛ نمره ی پرسشنامه ی افسردگی بک: بالاتر از 10؛ نمره ی پرسشنامه ی نگرش های ناکارآمد – 26: بالاتر از 26. معیارهای عدم ورود: مصرف داروهای اعصاب و روان در طول 6 ماه گذشته؛ مصرف داروهای فعلی اعصاب و روان؛ بیماران مبتلا به اختلال روانپزشکی که نیاز به درمان فوری دارند؛ شرکت در درمان های دیگر به طور همزمان

گروه مداخله: درمان شناختی رفتاری مبتنی بر حل مسئله. این گروه، درمان شناختی رفتاری را به صورت انفرادی در 6 جلسه 1 ساعته شامل مهارت های حل مسئله، برنامه فعالیت لذت بخش و تکلیف خانگی در طول 36 روز دریافت نمودند. گروه کنترل: گروه کنترل تنها 2 جلسه آموزشی برنامه ی مراقبت عادی را دریافت کردند.

افسردگی؛ نگرش های ناکارآمد

انتخاب نمونه به صورت در دسترس و تخصیص افراد نمونه به گروه ها به صورت تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی انجام شد.