بررسی مقایسه ای لوله تراشه وماسک لارنژیال در بیماران دارای آسم فعال خفیف کاندید جراحی اورژانس از نظر افزایش فشار راه هوایی

هدف کلی مطالعه تعیین میزان افزایش فشار راه هوایی، در بیماران آسماتیک تحت بیهوشی با دو روش لوله تراشه و ماسک لارنژیال (در بیست دقیقه پس از القا بیهوشی و دوره های پس از آن) می باشد. طراحی: جمعیت هدف آسماتیک) به دو گروه L (ماسک لارنژیال) و ،T (لوله تراشه) که در هر گروه 20 بیمار قرار می گیرد تقسیم میشوند. روش اجرا: تمامی بیماران تحت اینداکشن و نگهدارنده بیهوشی با داروهای یکسان (سیس آترا، پروپوفل، فنتانیل، میدازولام) قرار می گیرند. بررسی پیامدها: فشار راه هوایی بصورت پیوسته با هر نفس (در بیست دقیقه اول القا و بعد هر پنج دقیقه تا انتهای بیهوشی ) و اشباع اکسیژن شریانی، جهت مقایسه اندازه گیری و ثبت می شود و در صورت بروز مشکل از گزینه درمانی مرحله بالاتر استفاده میگردد.در انتهای عمل لوله بیمار به صورت کاملا بیدار خارج شده و در ریکاوری موارد سرفه، دسچوراسیون، تهوع و استفراغ ، اظهار تنگی نفس و افزایش صدای ویز بررسی می شود.

محقق