تاثیر داروی سیلدنافیل بر روی بهبود عملکرد ریوی وحملات بیماری آسم در بیماران مبتلا به آسم شدید

تاثیر داروی سیلدنافیل بر بهبود بیماری آسم

کار آزمایی بالینی دو سویه کور تصادفی دارای گروه کنترل و گروههای موازی

20 بیمار بر اساس شرح حال و اسپیرومتری مبتلا به آسم وارد شدند. علایم آنها علیرغم درمانهای اولیه کنترل نشده بود. بیماران از بین افراد مراجعه کننده به درمانگاه ریه بیمارستان امام خمینی انتخاب شدند.افراد واجد شرایط به صورت تصادفی به دو گروه 10 نفره تقسیم شدند. به هر دو گروه کورتون استنشاقی با دوز بالا ، بتا آگونیست طولانی اثر ، آنتی کولینرژیک استنشاقی، و کورتیکواسترویید خوراکی با دوز 5 میلی گرم روزانه داده شد. گروه اول داروی سیلدنافیل با دوز 50 میلی گرم روزانه و گروه دوم پلاسبو با همان دوز را دریافت کردند. قبل از شروع مطالعه، اسپیرومتری، حجمهای ریوی، پرسشنامه کیفیت زندگی و تست 6MWD برای بیماران انجام شد. بعد از یک ماه، تستهای اسپیرومتری، حجمهای ریوی، پرسشنامه کیفیت زندگی و تست 6MWD مجددا انجام شد و مورد ارزیابی قرار گرفت.

معیارهای ورود: بیماران مبتلا به آسم شدید. معیارهای خروج: آسم خفیف یا متوسط ، مصرف هر گونه داروی ایمونوساپرسو و کورتیکواسترویید ( با دوز بیش از 5 میلی گرم)، وجود منع مصرف مهار کننده های فسفو دی استراز ، مصرف نیتراتها، بارداری، نارسایی پیشرفته کبدی یا کلیوی، هر گونه بیماری درمان نشده و هیپرتانسیون کنترل نشده

بیماران بطور تصادفی به دو گروه دریافت کننده سیلدنافیل و پلاسبو تقسیم شدند. گروه مداخله سیلدنافیل خوراکی (ساخت دانشکده داروسازی آهواز) تک دوز 50 میلی گرمی روزانه به مدت یک ماه دریافت کردند. گروه کنترل نیز پلاسبو خوراکی (ساخت دانشکده داروسازی آهواز) تک دوز 50 میلی گرمی روزانه به مدت یک ماه دریافت کردند.

حجم ریوی( بازدمی با فشار در ثانیه اول );حجم ریوی (بازدمی حیاتی با فشار);حجم ریوی ( جریان بازدمی بین 25 تا 75 درصد);نسبت حجم ریوی بازدمی با فشار در ثانیه اول به حجم بازدمی حیاتی با فشار;نمره کیفیت زندگی ; مسافت طی شده در تست پیاده روی 6 دقیقه ای

با استفاده از ماشین حساب ، اقدام به تولید اعداد تصادفی از 1 تا 20 گردید ،ده شماره و عدد اول تولید شده توسط ماشین حساب ،به گروه مداخله و ده عدد بعد به گروه کنترل اختصاص یافت، سپس بسته داروها به ترتیب از عدد 1 تا 20 ،به پژوهشگر جهت تجویز به بیماران داده شد.

همه داروها درون بسته های مشابه و تیره رنگ قرار داشتند، یک برچسب عددی بر روی جعبه داروها قرار داشت. فقط داروساز از شماره تخصیص یافته به گروه مربوطه مطلع بود.سپس به ترتیب از عدد 1 تا 20 ، بسته داروها در اختیار پژوهشگر جهت تجویز به بیماران قرار می گرفت.

اطلاعات مربوط به پیامد اصلی یا امثال آن امکان اشتراک گذاری دارد.

شروع دوره دسترسی 6 ماه پس از چاپ نتایج

خیر

خیر

دکتر درگاهی مال امیر

برقراری ارتباط با فرد مسئول