کارآزمایی بالینی مقایسه تاثیر درمان تولترودین با اکسی بوتینین در درمان شب ادراری مقاوم به دسموپرسین

تعیین و مقایسه تاثیر درمان تولترودین با اکسی بوتینین در درمان شب‌ادراری مقاوم به دسموپرسین

کارآزمایی بالینی تصادفی سه سو کور بدون گروه کنترل، مبتنی بر جامعه، با گروه های موازی، تصادفی شدن بیماران به صورت یک در میان بوده و حجم نمونه 61 بیمار می باشد.

بیماران مبتلا به شب ادراری اولیه که به درمان با دسموپرسین پاسخ نداده اند و به درمانگاه نفرولوژی اطفال بیمارستان بوعلی مراجعه نموده اند به طور تصادفی ساده به دو گروه دریافت کننده تولترودین+ دسموپرسین یا اکسی بوتینین+ دسموپرسین تقسیم شده و به مدت سه ماه تحت درمان مورد نظر قرار خواهند گرفت. پاسخ بیمار به درمان پس از 6 هفته از آغاز درمان و در انتهای هفته دوازدهم بر اساس پیگیری تلفنی و یا حضوری انجام می شود و عوارض دارو ثبت می شود. بیمار، محقق و فرد آنالیز کننده و عوارض از نوع داروی مصرفی بی اطلاع خواهد بود.

شرایط ورود: شب ادراری اولیه، نبودن شواهد شب ادراری ثانویه در معاینات بالینی و آزمایش ادرار و سونوگرافی، عدم پاسخ به درمان با دسموپرسین نازال شرایط عدم ورود: ابتلا به شب ادراری ثانویه، آنومالی زمینه ای دستگاه ادراری تناسلی، قطع پیگیری از سوی بیمار

در دو گروه قرار مي گيرند : گروه ١ كه علاوه بر دسموپرسين ، اكسي بوتينين هم دريافت مي كنند. گروه ٢ : كه علاوه بر دسموپرسين ، تولترودين هم دريافت مي كنند.

تعداد دفعات ابتلا به شب ادراری در شب، تعداد دفعات ابتلا به شب ادراری در هفته;پاسخ به درمان در هفته، پاسخ به درمان در شب، عوارض دارو

بیماران به طور تصادفی ساده با به صورت یک در میان به دو گروه دریافت کننده تولترودین بعلاوه دسموپرسین یا اکسی بوتینین بعلاوه دسموپرسین تقسیم می شوند.

بیمار، فرد ارزیابی کننده پاسخ و عوارض و آنالیز کننده داده ها از نوع داروی مصرفی بی اطلاع خواهد بود