مقایسه تاثیر چهار نمونه نخ بخیه بر میزان تجمع میکروارگانیسم های استرپتوکوک موتانس و استافیلوکوک اورئوس در بیماران تحت جراحی کاشت ایمپلنت

مقایسه تاثیر نخ های بخیه ویکریل پلاس، ویکریل، سیلک و نایلون بر تجمع دو نوع میکروارگانیسم استرپتوکوک موتانس و استافیلوکوک اورئوس در بیماران تحت جراحی ایمپلنت

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با چهار گروه موازی بر روی 20 نفر، دو سویه کور، تصادفی شده

موضع جراحی به طور تصادفی به چهار قسمت تقسیم می شود که در هر قسمت یکی از نخ های بخیه ویکریل پلاس، ویکریل، سیلک و نایلون به فاصله سه میلیمتر از نخ مجاور گذاشته می شود. یک هفته پس از جراحی بیمار، نخ ها بیرون کشیده شده، در محیط انتقالی مایع BHI قرار داده و ظرف مدت دوازده ساعت به آزمایشگاه میکروبیولوژی منتقل خواهند شد . سپس میکروارگانیسم ها از محیط انتقالی مایع به محیط کشت اختصاصی هر باکتری کشت داده خواهند شد. بعد از کشت روی محیط های مورد نظر و قرار دادن پلیت کشت در انکوباتور در دمای°C 37 به مدت بیست و چهار ساعت ، رشد باکتری ها بررسی شده و تعداد کلنی های تشکیل شده ( با واحد CFU ) شمارش خواهد شد.

بیمارانی که اندیکاسیون کاشت دو ایمپلنت مجاور را داشته و در زمان بررسی، موافقت خود را کتباً اعلام کنند وارد مطالعه می شوند افرادی که بیماری پریودنتال، بیماری های سیستمیک، مصرف همزمان داروی دیگر داشته باشند از مطالعه حذف می شوند

گروه مداخله اول: استفاده از نخ ویکریل پلاس که چند رشته ای است و حاوی تریکلوسان به عنوان یک ماده آنتی باکتریال است گروه مداخله دوم: استفاده از نخ ویکریل که مشابه نخ ویکریل پلاس است اما تریکلوسان ندارد گروه مداخله سوم: استفاده از نخ نایلون به عنوان یک نوع نخ تک رشته ای گروه کنترل: استفاده از نخ سیلک که چند رشته ای است و به عنوان رایج ترین نخ جراحی های پریودنتال محسوب می شود

میزان تجمع باکتری ها بر روی نخ های بخیه

تصادفی سازی ساده به روش پاکت مهر و موم شده حاوی کد های عددی اختصاص داده شده به هر نوع نخ بخیه

جراح پس از کاشت ایمپلنت ها از چهار نوع نخ بخیه با توالی تصادفی در ناحیه جراحی استفاده می کند و هفته بعد از جراحی نخ های بخیه به میکروبیولوژیست صورت کد عددی تحویل داده می شود لذا میکروبیولوژیست و بیمار از نوع نخ اطلاع ندارند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد