بررسی تاثیر داروی دکس مدتومیدین در پیامدهای بیماران مبتلا به شوک سپتیک بستری در بخش مراقبتهای ویژه، یک کارآزمایی بالینی کنترل شده با دارونما، یک سویه کور تصادفی سازی شده

بررسی تاثیر داروی دکس مدتومیدین در پیامدهای بیماران مبتلا به شوک سپتیک بستری در بخش مراقبتهای ویژه

در این مطالعه که بصورت کارآزمایی بالینی موازی یک سویه کور طراحی شده، 66 بیمار واجد شرایط جهت دریافت یکی از دو مداخله تصادفی سازی می شوند. به هر یک از شرکت کنندگان یک کد تعلق می گیرد

این مطالعه در بخش ICU مرکز آموزشی درمانی امام خمینی ساری و بیمارستان رازی قایمشهر در سال های 1398-1397 انجام می شود. پوشیده سازی مداخله درمانی فقط برای بیمار و فرد ثبت کننده صورت میگیرد.

معیارهای ورود به این مطالعه بیماران مبتلا به شوک سپتیک بالای 18 سال و تحت درمان با نوراپی نفرین یا وازوپرسور خواهند بود. معیارهای خروج از مطالعه شامل بیماران با دیابت ملیتوس کنترل نشده، بیماران با بلوک درجه 2و3 بطنی، بیماران مبتلا به سندرم sick sinus، بیماران با سابقه COPD (فشار اکسیژن شریانی کمتر از 60 میلیمتر جیوه)، بیماران با سابقه مصرف بتابلاکرها، بیماران دچار هیپوولمی و بیماران با نارسایی شدید کبدی می باشند.

گروه دریافت کننده دارو، دکس مدتومیدین با دوز µg/kg/h8/0 را به مدت 12 ساعت دریافت خواهند کرد. انفوزیون نرمال سالین ml/kg/h6 در گروه کنترل به مدت12 ساعت شروع خواهدشد.

بهبود علایم بالینی بیمار(طی 12 ساعت انفوزیون و 7 روز بعد) شامل موارد زیر:زنده بودن بیمار، جدا شدن از ونتیلاتور، کاهش میزان دلیریوم، بهبود فشار خون سیستولی و دیاستولی و ضربانات قلبی، کاهش دوز مورد نیاز نور اپی نفرین و مورفین و میدازولام دریافتی

بیماران به دو گروه با تخصیص تصادفی بلوک با جدول اعداد تصادفی تقسیم خواهند شد.به هر بیمار یک کد اختصاصی داده خواهد شد. 33 بیمار در گروه شاهد و 33 بیمار در گروه دریافت کننده دارو قرار خواهند گرفت.

فردی که تغییرات همودینامیک بیمار را ثبت می کند، از نظر اینکه کدام بیمار چه مداخله ای را دریافت کرده کور نگه داشته می شود.