بررسی تاثیر زنجبیل بر شدت تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی در بیماران میتلا به سرطان مراجعه کننده به بیمارستان رازی

مقدمه : تهوع و استفراغ ناشي ازشيمي درماني از شديدترين عوارض و از نگراني هاي مهم بيماران مبتلا به سرطان مي باشد . تهوع و استفراغ منجر به بروز اختلالات فيزيولوژيكي، الكتروليتي، تغيير در سيستم ايمني ، اختلالات تغذيه اي و حتي پارگي مري شده و بر كيفيت زندگي و ادامه درمان بيماران تاثير مي گذارد . زنجبيل يك داروي گياهي و موثر در درمان تهوع و استفراغ است و هيچ نوع عارضه خاصي ايجاد نمي كند و در بعضي از كشورها در تهيه داروهاي ضد استفراغ مورد استفاده قرار مي گيرد . هدف:اين مطالعه با هدف تعيين تاثير زنجبيل بر شدت تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني در بيماران مبتلا به سرطان انجام گرديد. مواد و روش ها : مطالعه حاضر يك كارآزمايي باليني تصادفي، متقاطع، دوسوكور و مشابه سازي شده است كه برروي 44 بيمار تحت شيمي درماني انجام گرفت. بيماران بر اساس تقسيم تصادفي بلوك چهارتايي در سيكل اول مطالعه يكي از رژيم هاي ضد استفراغ (رژيم A (روتين +1گرم زنجبيل)و رژيم B(روتين+ 1گرم دارونما)) را دريافت كردند و در سيكل بعدي پس از 28 روز رژيم ديگر(AياB) را همراه با داروهاي شيمي درماني دريافت نمودند . شدت تهوع و استفراغ 4 ساعت (1،2،3،4) پس از دوز دوم رژيم هاي درماني و پايان 24 ساعت از شروع شيمي درماني با استفاده از ابزار VAS و كورتيلا مورد بررسي قرار گرفت . کلیدواژه ها :سرطان و پرستاري از بيماران سرطاني ، استفراغ ، تهوع،گیاه درمانی ، زنجبیل

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان